Gemi İnşaatı, tekne yapımı, sac işleme, kaynak, gemi geometrisi ve tersane üretim süreçleri üzerine kurulu iki yıllık bir ön lisans programıdır. Alanın kamusal çerçevesini kuran metinlerden biri 4922 sayılı Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanun'dur. Bu rehber puan vermez.
- Puan türü
- TYT
- Seviye
- Önlisans
- Süre
- 2 yıl
- ÖSYM 2025 taban
- 219,82–375,15
- Üniversite
- 11
- Genel kontenjan
- 534
- Meslek çıktısı
- 6
Taban puanlar ÖSYM'nin 2025 yerleştirme sonuçlarından alınmıştır; başarı sıralaması içermez ve her yıl değişir.
Gemi İnşaatı Nedir?
Gemi İnşaatı, deniz araçlarının yapımında ve onarımında çalışacak teknik personeli yetiştiren bir ön lisans programıdır. Programın konusu tek bir ürünün etrafında toplanır: su üstünde yüzen, yük ya da insan taşıyan ve hareket eden bir yapı. Bu yapı hem bir çelik konstrüksiyondur hem bir makine bütünüdür hem de hidrostatik kuralların belirlediği bir geometridir. Programın müfredatı bu üç yüzü sırayla açar.
Birinci yüz üretim tarafıdır. Bir tekne, sacın kesilmesi, biçimlendirilmesi, blok hâline getirilmesi ve blokların birleştirilmesiyle ortaya çıkar. Bu iş kaynak, sac işleme, ölçme ve montaj bilgisi ister; imalat işlemleri derslerinin iki yarıyıl boyunca sürmesi bunun karşılığıdır. Üretim sırasında ölçünün küçük kaçması bile ilerleyen blokta büyüyen bir hataya dönüşür, bu yüzden alanda ölçü disiplini belirleyicidir.
İkinci yüz geometri ve denge tarafıdır. Bir geminin ne kadar yük alabileceği, hangi eğimde devrilmeye başlayacağı, hangi hızda ne kadar güce ihtiyaç duyacağı hesaplanabilir büyüklüklerdir. Gemi geometrisi, gemi hidrostatiği ve stabilitesi, gemi direnci ve sevki ile gemi teorisi ve hidrodinamik dizayn dersleri bu tarafı kurar. Bu derslerin varlığı programı bir salt atölye programından ayırır: burada yapılan işin arkasında bir hesap vardır ve teknikerin bu hesabın mantığını tanıması beklenir.
Üçüncü yüz çizim ve belge tarafıdır. Gemi, resimden okunarak yapılır. Teknik resim, gemi meslek resmi ve bilgisayar destekli çizim dersleri, üretimi yönlendiren belgeyi okumayı ve üretmeyi öğretir. Bir tersanede teknikerin en sık yaptığı işlerden biri, çizimdeki bir detayı sahadaki uygulamayla karşılaştırmaktır.
Dördüncü yüz ise tersane organizasyonu ve güvenliktir. Tersane, aynı anda birçok ekibin yükseklikte, kapalı hacimde, sıcak işle ve ağır yükle çalıştığı bir üretim alanıdır. Bu nedenle müfredatta tersane organizasyonu ve iş güvenliği dersleri ayrı ayrı yer alır.
Alan, [makine](/bolum/makine) ve [kaynak teknolojisi](/bolum/kaynak-teknolojisi) ile üretim bilgisini, [metalurji ve malzeme mühendisliği](/bolum/metalurji-ve-malzeme-muhendisligi) ile malzeme sorularını, [deniz ve liman işletmeciliği](/bolum/deniz-ve-liman-isletmeciligi) ile ise deniz sektörünün ticari tarafını paylaşır. Paylaşmak aynı olmak değildir; ayrım başlığı bu farkı açar.
Alanın Kamusal Çerçevesi: 4922 Sayılı Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanun
Gemi yapımı serbest bir imalat işi gibi görünse de, ortaya çıkan ürünün denize çıkabilmesi kamusal bir uygunluk şartına bağlıdır. Bu şartın Türkiye'deki temel metinlerinden biri 4922 sayılı Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanun'dur. Kanunun Kabul Tarihi 10/6/1946, yayımlandığı Resmî Gazete ise RG 14/6/1946, 6333'tür. Kanun, geminin ne olduğunu, denize elverişliliğin ne anlama geldiğini ve bu elverişliliğin nasıl belirlendiğini tanımlar.
Kanunun birinci maddesi, 16/7/2008-5790/1 maddesiyle değiştirilmiş hâliyle şu tanımları verir: "Bu Kanunun uygulanması bakımından; A) İdare: Denizcilik Müsteşarlığını, B) Gemi: Adı, tonilatosu ve kullanma amacı ne olursa olsun, denizde kürekten başka aletle yola çıkabilen her aracı, C) Ticaret gemisi: Menfaat sağlamak kastıyla denizde kullanılan her gemiyi, D) Küçük deniz aracı: Yolcu gemileri hariç, tam boyu 24 metreden küçük olan her türlü ticaret gemisini, E) Denize elverişlilik: Tüm ticaret gemileri ve deniz tesislerinin tekne, makine, genel donanım, can kurtarma, yangından korunma ve yangın söndürme durumu, seyir teçhizatı ve haberleşme sistemi, sağlık koşulları, yük ve yolcu taşıma kapasiteleri, deniz kirliliğini önleme donanımları ile diğer seyir emniyeti konuları bakımından tahsis olundukları hizmetin normal deniz tehlikelerine karşı koyabilecek durumda olmaları hâlini, F) Yolcu: Kaptan, gemi adamı veya geminin işi gereği gemide bulunan diğer kişiler, gemiyi donatan veya işletenin eş ve çocukları ile hizmetinde olan personeli, işletenin bir görev ile yolculuk eden adamı, temsilcisi ve memurları, taşınan hayvanların çobanları, mücbir sebeplerle veya kaptanın denizde can kurtarma ödevinden dolayı gemiye alınan kimseler ile bir yaşından küçük çocukların dışında kalan ve navlunlu veya navlunsuz taşınan herkesi, ifade eder."
Bu tanımlar gemi inşaatı eğitimi açısından doğrudan anlam taşır. "Gemi" tanımı, adı ve büyüklüğü ne olursa olsun kürekten başka bir aletle yola çıkabilen her aracı kapsayacak kadar geniştir; bu, küçük bir tekneyi yapan atölyenin de bu çerçevenin içinde olduğunu gösterir. "Denize elverişlilik" tanımı ise teknenin yalnızca yüzmesinin yeterli olmadığını yazar: tekne, makine, genel donanım, can kurtarma, yangın, seyir teçhizatı ve kirliliği önleme donanımı birlikte değerlendirilir. Yani gemi inşaatı, bir yapıyı ayağa kaldırmak değil, bir uygunluk bütünü üretmektir.
Kanunun üçüncü maddesi bu uygunluğun nasıl belirlendiğini şöyle yazar: "Ticaret gemilerinin tahsis edildikleri işlere ve yapacakları yolculuklara göre tekne, makine, kazan, genel donanım, can kurtarma, yangından korunma ve yangın söndürme, seyir ve telsiz ekipmanları ve sair araç ve teferruatının yönetmeliği gereğince haiz olmaları lazımgelen durumları ve bu hususların denetimi; uluslararası sözleşmeler kapsamında olan gemiler için taraf olduğumuz uluslararası sözleşmelere göre, kapsam dışında kalan ticaret gemileri için ise İdare tarafından çıkarılan yönetmeliklere göre belirlenir."
Bu madde alanın en önemli pratik gerçeğini kurar: bir geminin taşıması gereken donanım ve uyması gereken kural, geminin nereye gittiğine göre değişir ve uluslararası sözleşme ile ulusal yönetmelik arasında bölünmüştür. Tersanede çalışan teknikerin işi bu yüzden yalnızca üretim değildir; ürettiği yapının hangi kural setine tabi olduğunu bilmek de işin parçasıdır. Programın müfredatında iş güvenliği ve tersane organizasyonu derslerinin bulunması, bu kural bilincinin eğitimin içine yerleştirilmiş olduğunu gösterir.
Bu başlıkta bilerek eksik bırakılanlar şunlardır. Kanunun yalnızca birinci ve üçüncü maddesi okundu ve bu sayfaya alındı; kanunun geri kalan hükümleri hakkında hiçbir iddia yok. Liman çıkış belgesine ilişkin ikinci madde bu sayfaya aktarılmadı ve içeriği hakkında iddia yapılmadı. Kanunun idari yaptırım hükümleri, içinde para tutarı bulunduğu için bu sayfanın rakam vermeme kuralı gereği hiç okunmadı ve aktarılmadı. Kanunda geçen "Denizcilik Müsteşarlığı" adı yayımlandığı hâliyle korundu; bu adın bugün hangi kuruma karşılık geldiğine dair hiçbir iddia yok. Kaynaktaki "lazımgelen", "teferruatının" ve "tonilatosu" gibi yazımlar sadeleştirilmedi. Ayrıca gemi inşa ve tersane mevzuatı, klas kuruluşlarının kuralları ve iş sağlığı ve güvenliği mevzuatı bu sayfada incelenmedi; bu kanun burada alanın kamusal çerçevesini göstermek için kullanıldı, alanın güncel hukuki çerçevesinin tamamı olarak sunulmuyor.
Gemi İnşaatı ile Gemi İnşaatı Mühendisliği Aynı Şey Değil
Lisans düzeyinde gemi inşaatı ve gemi makineleri mühendisliği adıyla yürütülen bir alan vardır ve bu alan tasarımı merkeze alır: teknenin form eğrilerinin belirlenmesi, mukavemet hesabı, sevk sisteminin seçimi ve genel yerleşimin kurgulanması mühendisliğin işidir. Bu ad için bu sitede ayrı bir bölüm sayfası bulunmadığı için burada link verilmiyor; adın yalnızca varlığı belirtiliyor. Gemi İnşaatı ön lisans programı ise tasarlanmış teknenin üretilmesini, ölçülmesini ve montajını merkeze alır. İki alan aynı tersanede çalışır; biri geminin nasıl olacağını, diğeri geminin nasıl yapılacağını önceler.
[Makine](/bolum/makine) ve [makine mühendisliği](/bolum/makine-muhendisligi) ile ayrım ürün ayrımıdır. Makine tarafı genel imalat, tasarım ve mekanik sistemler üzerine çalışır; gemi inşaatı ise tek bir ürün ailesine odaklanır ve o ürünün yüzme, denge ve deniz koşullarına dayanma özellikleriyle ilgilenir. Gemi makineleri elemanları dersinin müfredatta bulunması bu iki tarafın kesiştiği yeri gösterir.
[Kaynak teknolojisi](/bolum/kaynak-teknolojisi) ile ayrım kapsam ayrımıdır. Kaynak teknolojisi birleştirme yöntemlerini kendi başına bir uzmanlık olarak ele alır; gemi inşaatında kaynak, çok geniş bir üretim zincirinin en kritik halkalarından biridir ancak tek konusu değildir. Bir gemi gövdesinde kaynak dikişinin kalitesi doğrudan can güvenliği konusudur ve bu yüzden iki alan sahada sıkça birlikte anılır.
[İnşaat teknolojisi](/bolum/insaat-teknolojisi) ile temas noktası çelik yapı mantığıdır, ancak orada yapı sabittir ve zemine oturur; burada yapı hareket eder ve suyun kaldırma kuvvetiyle dengelenir. Bu tek fark, hesabın da üretimin de mantığını değiştirir.
[Deniz ve liman işletmeciliği](/bolum/deniz-ve-liman-isletmeciligi) ile [deniz ulaştırma işletme mühendisliği](/bolum/deniz-ulastirma-isletme-muhendisligi) ile ayrım ise geminin hangi aşamasıyla ilgilenildiğidir. Bu programlar geminin işletilmesi, taşıma ve liman süreçleriyle ilgilenir; gemi inşaatı ise geminin var olmasıyla ilgilenir. [İş sağlığı ve güvenliği](/bolum/is-sagligi-ve-guvenligi) ile temas noktası ise tersane ortamının kendisidir.
Eğitim ve Dersler
Aşağıdaki bilgiler Ordu Üniversitesi Fatsa Meslek Yüksekokulu'nun Gemi İnşaatı programı için yayımladığı derece programı sayfasından alındı. Bu sayfada programın adı GEMİ İNŞAATI, birim adı FATSA MESLEK YÜKSEKOKULU olarak yazılıdır ve kazanılan derece Önlisans derecesi olarak belirtilmiştir. Kaynak sayfada öğretim düzeyi için ayrı bir satır bulunmadığı için düzey iddiası yalnızca kazanılan derece ifadesine dayandırıldı. Öğretim süresi bu sayfada yazılı olmadığı için süreye ilişkin hiçbir bilgi bu kaynaktan çıkarılmadı; mezuniyette kazanılan unvan da bu sayfada yazılı olmadığı için unvana ilişkin hiçbir iddia yapılmadı.
Kaynak sayfada iki ayrı müfredat yayımlanmıştır. Aşağıdaki listeler bu iki müfredatın daha yenisinden, yani iki bin yirmi iki müfredatından alındı; daha eski müfredatın ders listesi bu sayfaya aktarılmadı ve o müfredat hakkında hiçbir iddia yapılmadı. Bu tercih burada açıkça yazılmıştır ki okuyucu hangi listeye baktığını bilsin.
Birinci dönemde şu dersler yazılıdır: MATEMATİK I, TEKNOLOJİNİN BİLİMSEL İLKELERİ, TEKNİK RESİM I, GEMİ İNŞAATINA GİRİŞ, İMALAT İŞLEMLERİ I, GEMİ MAKİNELERİ ELEMANLARI, BİLGİSAYAR PROGRAMLAMA, ÜNİVERSİTE ORTAK SEÇMELİ_GÜZ, ATATÜRK İLKELERİ VE İNKILAP TARİHİ-I, TÜRK DİLİ-I, YABANCI DİL-I.
İkinci dönemde şu dersler yazılıdır: MATEMATİK II, GEMİ ELEMANLARI, TEKNİK RESİM II, İMALAT İŞLEMLERİ II, GEMİ GEOMETRİSİ, STAJ I, ÜNİVERSİTE ORTAK SEÇMELİ_BAHAR, SEÇMELİ_1_2, ATATÜRK İLKELERİ VE İNKILAP TARİHİ-II, TÜRK DİLİ-II, YABANCI DİL-II.
Üçüncü dönemde şu dersler yazılıdır: BİLGİSAYAR DESTEKLİ ÇİZİM, GEMİ HİDROSTATİĞİ VE STABİLİTESİ, GEMİ DİRENCİ VE SEVKİ, GEMİ MESLEK RESMİ, GEMİ İNŞAATI, SEÇMELİ2022-2-1.
Dördüncü dönemde şu dersler yazılıdır: TERSANE ORGANİZASYONU, İŞ GÜVENLİĞİ, GEMİ TEORİSİ VE HİDRODİNAMİK DİZAYN, PROJE, MESLEKİ İNGİLİZCE, STAJ II, SEÇMELİ2022-2-2.
Bu listelerle ilgili sınırlar açıkça yazılmalıdır. Ders adları kaynakta büyük harfli yayımlandığı için küçük harfe çevrilmedi. Kaynakta geçen ÜNİVERSİTE ORTAK SEÇMELİ_GÜZ, ÜNİVERSİTE ORTAK SEÇMELİ_BAHAR, SEÇMELİ_1_2, SEÇMELİ2022-2-1 ve SEÇMELİ2022-2-2 adları birer seçmeli grup etiketidir; bu grupların içindeki dersler kaynak sayfada bu listede açılmadığı için burada da açılmadı ve içerikleri hakkında hiçbir iddia yok. Bu etiketlerdeki alt çizgi ve tire kullanımı ile numaralandırma biçimi kaynakta olduğu gibi bırakıldı ve birbirine uydurulmadı. Kaynak sayfa bu listelerde zorunlu ve seçmeli ayrımını ayrı bir başlıkla yazmadığı için böyle bir ayrım burada yapılmadı; listelerde geçen her dersin her öğrenci tarafından alındığı iddia edilmiyor. Ders kodu, kredi ve AKTS değerleri bilerek aktarılmadı; dönem toplamı rakamları da kullanılmadı. Staj süresine ilişkin hiçbir bilgi yazılmadı. Bu listeler tek bir üniversitenin ders planıdır ve her üniversitenin planı farklıdır.
Listelerin akışı programın mantığını gösterir: birinci dönem matematik, teknik resim ve imalatla zemin; ikinci dönem gemi elemanları ve gemi geometrisiyle ürüne giriş; üçüncü dönem hidrostatik, stabilite, direnç ve sevk ile hesap tarafı; dördüncü dönem ise tersane organizasyonu, iş güvenliği, proje ve uygulama.
Kariyer Olanakları
Programın hedeflediği işler tersanelerin ve deniz aracı üreten atölyelerin teknik ara kademesinde bulunur. Tekne imalat ve montaj teknikerliği, kaynak ve sac işleme tarafında uygulamacılık, teknik resim ve bilgisayar destekli çizim tarafında çizim personeli, kalite ve ölçüm kontrolünde destek personeli, bakım ve onarım tarafında tekniker bu pozisyonların yaygın örnekleridir.
Mezunların çalıştığı ortamlar arasında gemi inşa ve gemi onarım tersaneleri, yat ve tekne imalathaneleri, kompozit tekne üreten işletmeler, tersanelere parça ve donanım üreten yan sanayi kuruluşları, gemi bakım ve tersane hizmeti veren firmalar ile deniz araçlarıyla çalışan kamu kurumlarının teknik destek kadroları yer alır. Programın adı geleneksel olarak çelik tekneyi çağırsa da, yat ve küçük deniz aracı tarafında farklı malzemelerle çalışan bir üretim alanı da mevcuttur.
Alanın önemli bir özelliği projeli çalışma düzenidir. Tersane işi bir gemi ya da bir onarım işi etrafında kurulur; iş yükü projenin aşamasına göre değişir ve teslim tarihi belirleyicidir. Bu düzen planlama ve ekip içinde çalışma becerisini öne çıkarır.
İkinci bir özellik güvenlik kültürüdür. Yükseklikte çalışma, kapalı hacimde çalışma, sıcak iş ve ağır yük tersanenin gündelik gerçeğidir. Bu nedenle işe girişte ve iş sırasında güvenlik eğitimleri alanın ayrılmaz parçasıdır ve müfredatta iş güvenliği dersinin bulunması bu gerçeğin karşılığıdır.
Ön lisans mezunları için sürekliliğin ana yolu dikey geçiştir. ÖSYM'nin Dikey Geçiş Sınavı ile lisans programlarına geçiş için başvuru yapılabilir. Hangi ön lisans programından hangi lisans programlarına geçiş yapılabileceği listesi yıllara göre değiştiği için bu sayfada hedef program listesi verilmiyor; ÖSYM dikey geçiş kılavuzu esas alınmalıdır.
Bu rehberde hiçbir pozisyon için maaş aralığı, istihdam oranı ya da iş bulma süresi verilmiyor. Bu rakamlar yıla, şehre ve kuruma göre değişir ve doğrulanmış kaynak olmadan yazılması yanlış bilgi üretmek olur.
Kimler Tercih Etmeli?
Program, üretim ortamında çalışmayı isteyen öğrenciye uygundur. Burada iş atölyede ve sahada yapılır: ölçü almak, sacı işlemek, kaynak yapmak, montajı izlemek günlük işin parçasıdır. Gürültülü, tozlu ve fiziksel çaba isteyen bir ortamdan rahatsız olan öğrenci için bu program uygun değildir.
Alan uzamsal düşünme ister. Bir teknenin formu düzlem üzerinde çizilir ama üç boyutta ortaya çıkar; çizimdeki bir kesiti kafasında döndürebilen öğrenci gemi meslek resmi ve bilgisayar destekli çizim derslerinde belirgin biçimde rahat eder. Bu beceri çalışmayla gelişir, ancak ona hiç ilgi duymayan öğrenci alanın merkez derslerinde zorlanır.
Alan aynı zamanda ölçü disiplini ve hesap sabrı ister. Hidrostatik, stabilite, direnç ve sevk dersleri matematik ve fizik zemini gerektirir. Bu derslerin varlığı programı yalnızca el becerisine dayanan bir alandan ayırır; sayılardan tümüyle uzak durmak isteyen öğrenci için bu müfredat rahat olmayacaktır.
Son olarak alan güvenlik bilinci ister. Yukarıdaki kanun başlığında görüldüğü gibi bu işin çıktısı, insanların üzerinde denize açıldığı bir yapıdır. Bir kaynak dikişinin ya da bir montaj ölçüsünün önemsiz görülmesi, sonuçta can güvenliği konusuna dokunur.
Tercih Öncesi Notlar
Birinci not: Bu programı yürüten meslek yüksekokulları çoğunlukla kıyı kentlerinde ve tersane bölgelerine yakın yerleşkelerde bulunur. Staj ve iş yeri uygulaması bakımından bu yakınlık belirleyici olabildiği için tercih yapılırken okulun bulunduğu yer ve çevresindeki üretim ortamı ayrı ayrı incelenmelidir.
İkinci not: Program adı üniversiteler arasında farklı yazılabilir ve ağırlık farkı belirgindir. Bazı programlar çelik tekne ve tersane üretimini, bazıları yat ve kompozit tekne tarafını, bazıları ise makine ve donanım tarafını öne çıkarır. Tercih listesi yapılırken her programın kendi ders planı ayrı ayrı okunmalıdır.
Üçüncü not: Aynı aile içindeki [makine](/bolum/makine), [kaynak teknolojisi](/bolum/kaynak-teknolojisi) ve [mekatronik](/bolum/mekatronik) programlarıyla karşılaştırma yapılması yerinde olur. Bu programlar üretim bilgisinde bu programla örtüşür; hangisinin uygun olduğu öğrencinin çalışmak istediği ürüne göre değişir. Çizim ve tasarım tarafına ilgi duyan öğrenci için [endüstriyel tasarım](/bolum/endustriyel-tasarim) ve [bilgisayar destekli tasarım ve animasyon](/bolum/bilgisayar-destekli-tasarim-ve-animasyon) ayrı yollardır ve bu programlar farklı bir mesleki hedefe götürür.
Dördüncü not: Deniz sektöründe kalmak isteyip gemiyi üretmek yerine işletmek isteyen öğrenci için [deniz ve liman işletmeciliği](/bolum/deniz-ve-liman-isletmeciligi) ve [deniz ulaştırma işletme mühendisliği](/bolum/deniz-ulastirma-isletme-muhendisligi) karşılaştırma için okunmaya değer. Bu ön lisans programı TYT puanıyla öğrenci alır; lisans düzeyindeki mühendislik programları ise sayısal puan türüyle öğrenci alır ve bu ayrım tercih stratejisini doğrudan etkiler.
Beşinci not: Bu rehber bölümün ne olduğunu anlatır; hangi üniversiteye hangi puanla girileceğini anlatmaz. Taban puan, başarı sıralaması ve kontenjan her yıl değişir ve tek geçerli kaynağı ÖSYM tercih kılavuzu ile YÖK Atlas'tır. Bu sayfada bilerek puan, sıralama ya da maaş rakamı verilmiyor: eksik bilgi, yanlış bilgiden iyidir.
ÖSYM bu programı 11 üniversitede, 14 ayrı kontenjan satırında açtı. Aşağıdaki iki puan, bu programın ÖSYM'de yayımlanmış en yüksek ve en düşük taban puanıdır.
ÖSYM'nin bu tablolarında başarı sıralaması yoktur; sıralama için YÖK Atlas kullanılmalıdır. Taban puanlar geçmiş yılın sonucudur, her yıl değişir.
Bu rehber bilgilendirme amaçlıdır; müfredat ve koşullar üniversiteye göre değişir. Bölümün bulunduğu üniversiteler ile güncel taban puan, başarı sıralaması ve kontenjanlar için ÖSYM tercih kılavuzu ve YÖK Atlas esastır.