Halıcılık ve Kilimcilik, el dokuması halı ile düz dokuma yaygıların desenini, ipliğini, boyasını ve tezgâh üzerindeki üretimini konu edinen iki yıllık bir önlisans programıdır. Alanın içinde çalışılan kamusal çerçeveye değen metinlerden biri 5362 sayılı kanundur. Bu rehber puan vermez.
- Puan türü
- TYT
- Seviye
- Önlisans
- Süre
- 2 yıl
- ÖSYM 2025 taban
- 225,38–254,38
- Üniversite
- 5
- Genel kontenjan
- 160
- Meslek çıktısı
- 9
Taban puanlar ÖSYM'nin 2025 yerleştirme sonuçlarından alınmıştır; başarı sıralaması içermez ve her yıl değişir.
Halıcılık ve Kilimcilik Nedir?
Halıcılık ve Kilimcilik, bir ipliğin tezgâha gerilmesinden dokunmuş bir yaygının yere serilmesine kadar uzanan zinciri konu edinen iki yıllık bir önlisans programıdır. Programın adı iki ayrı dokuma ailesini birlikte anar: halı, ilmek atılarak havlı bir yüzey kurulan dokumadır; kilim ise ilmeksiz, düz dokuma tekniğiyle üretilen yaygıdır. İki teknik aynı tezgâhta, çoğu zaman aynı atölyede ve aynı iplik ile boya bilgisi üzerinde yürür; bu nedenle tek bir program içinde birlikte okutulur.
Alanın birinci ayağı dokumanın kendisidir. Bu rehberde okunan ders planında birinci yarıyıldan başlayıp son yarıyıla kadar süren HALI VE KİLİM DKM. TEK. VE UYG. I, HALI VE KİLİM DKM.TEK.VE UYG.II ve HALI VE KİLİM DOK. TEK.VE UYG. III dersleri ile HALI VE DÜZ DOKUMA TEKNİKLERİ VE UYGULAMA I ve HALI VE DÜZ DOKUMA TEKNİKLERİ VE UYGULAMA II dersleri bu ayağı kurar. Ders adlarının kaynaktaki kısaltmaları ve yazımı bu rehberde açılmamış ve düzeltilmemiştir. Dokuma, öğrenilmesi zaman alan bir el işidir: çözgünün gerginliği, ilmeğin sıkılığı, sıranın düzgünlüğü ve kirkitin vuruş gücü doğrudan işin kalitesine yansır ve bunların hiçbiri yalnızca anlatımla öğrenilmez, tezgâh başında tekrar ederek kazanılır.
İkinci ayak desendir. DESEN TASARIM TEKNĞ. I, DESEN TASARIM TEKNĞ II, DESEN TASARIM TEKNİĞİ III ve DOKUMA DESEN TASARIM TEKNİĞİ VE UYGULAMA dersleri bu ayağı taşır. Dokuma deseni serbest bir çizim değildir: her ilmek bir kareye karşılık gelir, desen bu kare düzeninin içine oturtulur ve tezgâhın çözgü sıklığı deseni doğrudan biçimlendirir. Aynı desen farklı sıklıkta iki tezgâhta dokunduğunda iki farklı orana sahip iki ayrı yaygı çıkar. Bu nedenle desen çizmek, aynı zamanda dokuma tekniğini bilmeyi gerektirir.
Üçüncü ayak malzemedir. LİF TEKNOLOJİSİ I ve LİF TEKNOLOJİSİ II ile BOYAMA TEKNOLOJİSİ dersleri bu ayağı kurar. Yünün, pamuğun ve öteki liflerin bükümü, dayanımı, boyayı tutması ve zamanla davranışı işin sonucunu belirler. Boyama tarafı ise ayrı bir teknik alandır: renk yalnızca göze hoş gelen bir tercih değil, ışığa, yıkamaya ve sürtünmeye karşı dayanması beklenen bir sonuçtur. Bir atölyede aynı rengin iki ayrı partide tutturulması, bu derslerin çözmeye çalıştığı gündelik sorunlardan biridir.
Dördüncü ayak çizim ve görsel dildir. TEMEL SANAT EĞİTİMİ, MESLEKİ RESİM I ve MESLEKİ RESİM II dersleri bu ayağı oluşturur. Bu derslerde öğrenilen şey resim yapmak değil, üretilecek işi başkasının da okuyabileceği bir çizime dönüştürmektir. Bir atölyede desen kâğıdı, tezgâh başındaki dokuyucu ile tasarımcı arasındaki tek ortak dildir.
Beşinci ayak sayısal araçlardır. TEMEL BİLGİ TEKNOLOJİSİ ile BİLGİSYAR DESTEKLİ HALI TASRIM dersleri bu ayağı taşır. Desenin sayısal ortamda kurulması, renk denemelerinin dokumadan önce yapılabilmesi ve aynı desenin farklı ölçülere uyarlanması bugün atölyelerin gündelik pratiğidir. Bu, el işini ortadan kaldırmaz; hazırlık aşamasını hızlandırır.
Altıncı ayak tarih ve bağlamdır. HALI KİLİM DOKUMA SANAT TARİHİ dersi bu ayağı kurar. Bir motifin nereden geldiği, hangi yörede hangi adla anıldığı, hangi tekniğin hangi coğrafyada geliştiği yalnızca kültürel bir merak değil, doğrudan mesleki bir bilgidir: bir yaygının hangi geleneğe ait olduğunu ayırt edemeyen biri onu ne doğru tanımlayabilir ne de doğru onarabilir.
Yedinci ayak işin ticari tarafıdır. MALİYET VE HESAPLAMA YÖNTEMİ ile PROJE I dersleri bu ayağı taşır. El dokuması bir yaygı uzun sürede üretilir; iplik, boya, tezgâh ve emek birlikte hesaplanmadığında üretim sürdürülebilir olmaz. Planda ayrıca TAKI TASARIM dersinin bulunması, alanın el sanatları ailesinin öteki kollarıyla akrabalığını gösterir.
Bu yedi ayak programı hem tezgâh başına hem atölye yönetimine yakın kılar. Alanın geniş şemsiyesi [geleneksel el sanatları](/bolum/geleneksel-el-sanatlari), sanayi ölçeğindeki komşusu [tekstil teknolojisi](/bolum/tekstil-teknolojisi), tasarım komşusu [tekstil ve moda tasarımı](/bolum/tekstil-ve-moda-tasarimi), koruma komşusu [kültür varlıklarını koruma ve onarım](/bolum/kultur-varliklarini-koruma-ve-onarim), tarih komşusu ise [sanat tarihi](/bolum/sanat-tarihi) programıdır.
Alanın Kamusal Çerçevesi: 5362 Sayılı Kanun
Halıcılık ve kilimcilik alanının en belirgin yanı, mezunun büyük olasılıkla kendi emeğiyle, kendi tezgâhında ya da küçük bir atölyede üretim yapacak olmasıdır. Böyle bir üretimin girdiği kayıt, örgütlenme ve meslekî eğitim çerçevesine doğrudan değen metinlerden biri 5362 sayılı kanundur. Kanunun adı kaynakta "ESNAF VE SANATKÂRLAR MESLEK KURULUŞLARI KANUNU" olarak yayımlanmıştır ve bu ad üç ayrı okumada karakter düzeyinde aynı çıkmıştır. Ad satırında hiçbir okumada dipnot rakamı görünmemiştir.
Kanunun künye değerleri üç okumada da aynıdır: "5362", "7/6/2005", "Tarih: 21/6/2005 Sayı: 25852" ve "Tertip: 5 Cilt: 44". Bu değerleri taşıyan tam satırlar ise şöyledir: "Kanun Numarası : 5362", "Kabul Tarihi : 7/6/2005", "Yayımlandığı Resmî Gazete : Tarih: 21/6/2005 Sayı: 25852" ve "Yayımlandığı Düstur : Tertip: 5 Cilt: 44". Satır biçimleri yalnızca iki okumayla desteklenmektedir: İngilizce yazılmış istekle yapılan okuma ile farklı ifadeyle yazılmış Türkçe istekle yapılan okuma bu satırları birebir aynı verdi; Türkçe istekle yapılan ilk okuma künye satırlarını kalınlaştırıp iki nokta öncesindeki boşluğu kaldırarak yeniden yazdığı için satır biçiminde tanık sayılmadı. Etiket öneklerindeki ve iki nokta önündeki boşluklar kaynakta göründüğü hâldedir ve düzeltilmemiştir. Düstur satırı hakkında açık bir kayıt düşülmelidir: üç okuma da satırı cilt bilgisiyle bitirmiş, hiçbirinde sayfa öğesi görünmemiştir; satırın kaynakta böyle bir öğe taşıyıp taşımadığına dair burada hiçbir iddia kurulmamaktadır.
Belgenin kısım ve bölüm başlıkları da aynı ihtiyatla verilmelidir. "BİRİNCİ KISIM" ve alt başlığı "Amaç, Kapsam ve Tanımlar" ile "BİRİNCİ BÖLÜM" ve alt başlığı "Esnaf ve Sanatkârlar Odası" iki okumada birebir aynı çıkmıştır. "İKİNCİ KISIM" ve alt başlığı "Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları" ise Türkçe istekle yapılan okuma ile farklı ifadeyle yazılmış Türkçe istekle yapılan okumada görülmüştür; İngilizce yazılmış istekle yapılan okuma bu başlık çiftini hiç getirmediği için üçüncü tanık yoktur. İlk yedi maddenin kenar başlıkları iki okumada birebir aynıdır ve bu belgede sonlarında iki nokta taşımadan gelmiştir: amaç, kapsam, tanımlar, odaların kuruluşu, odaların çalışma bölgesi, odaya kayıt ve üyelik şartları. Madde numarası ile gövde arasındaki ayraç bu belgede kısa tireyle ve sözcüğe bitişik biçimde görülmüştür.
Kanunun birinci maddesinin gövdesi kaynakta şöyledir: "Madde 1- Bu Kanunun amacı; esnaf ve sanatkârlar ile bunların yanlarında çalışanların meslekî ve teknik ihtiyaçlarını karşılamak, meslekî faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlerine uygun olarak gelişmelerini ve meslekî eğitimlerini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleriyle ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hâkim kılmak, meslek disiplini ve ahlâkını korumak ve bu maksatla kurulan tüzel kişiliğe sahip kamu kurumu niteliğindeki esnaf ve sanatkârlar odaları ile bu odaların üst kuruluşu olan birlik, federasyon ve Konfederasyonun çalışma usûl ve esaslarını düzenlemektir." Bu tek cümle bu rehberin kanunla kurduğu bağın çekirdeğidir: mesleğin sürdürülmesi, kolaylaştırılması ve aktarılması aynı cümlede sayılmıştır. Geleneksel bir el sanatının kuşaktan kuşağa taşınmasının kurumsal dayanağı buradadır. Şapkalı harfli yazımlar kaynakta göründüğü hâlde bırakılmış, düzeltilmemiştir.
İkinci madde kanunun kimin hakkında uygulanacağını kurar: "Madde 2- Bu Kanun, esnaf ve sanatkârlar ile bunların yanlarında çalışanlar ve esnaf ve sanatkârlar tarafından kurulan esnaf ve sanatkârlar odaları ile bu odaların üst kuruluşları olan birlik, federasyon ve Konfederasyon hakkında uygulanır." Bu cümlede yalnızca işletme sahibi değil, onun yanında çalışanlar da kapsam içindedir; atölye düzeninde çırak ve kalfa ile birlikte çalışılan bir alan için bu ayrım anlamlıdır.
Üçüncü madde alanın kimliğini tanımlar. Madde "Madde 3- Bu Kanunun uygulanmasında;" cümlesiyle açılır ve "İfade eder." satırıyla kapanır. Programın doğrudan karşılığı olan bent şudur: "a) Esnaf ve sanatkâr: İster gezici ister sabit bir mekânda bulunsun, Esnaf ve Sanatkâr ile Tacir ve Sanayiciyi Belirleme Koordinasyon Kurulunca belirlenen esnaf ve sanatkâr meslek kollarına dahil olup, ekonomik faaliyetini sermayesi ile birlikte bedenî çalışmasına dayandıran ve kazancı tacir veya sanayici niteliğini kazandırmayacak miktarda olan, basit usulde vergilendirilenler ve işletme hesabı esasına göre deftere tabi olanlar ile vergiden muaf bulunan meslek ve sanat sahibi kimseleri," Bu tanımın iki yanı bu alan için özellikle önemlidir. Birincisi, faaliyetin "sermayesi ile birlikte bedenî çalışmasına" dayanması: tezgâh başında kendi eliyle üreten dokuyucu tam olarak bu tarife oturur. İkincisi, tanımın "İster gezici ister sabit bir mekânda bulunsun" diyerek yeri sabit olmayan üretimi de kapsama almasıdır. Aynı bent, kimin bu kategoriye gireceğinin Koordinasyon Kurulunca belirlenen meslek kolları üzerinden saptandığını yazar.
Aynı maddenin oda tipolojisini kuran bentleri şöyledir: "d) Oda: Esnaf ve sanatkârların kuracakları ihtisas ve karma esnaf ve sanatkârlar odalarını,", "e) İhtisas odası: Aynı meslekte faaliyette bulunan esnaf ve sanatkârların bir araya gelerek il merkezlerinde veya ilçelerde kurmuş oldukları esnaf ve sanatkârlar odalarını," ve "f) Karma oda: İhtisas odası kurabilecek sayıya ulaşamayan değişik mesleklerdeki esnaf ve sanatkârların bir araya gelerek kuracakları odaları," Tek bir el sanatında yoğunlaşmış üreticilerin kendi odalarında örgütlenmesinin zemini ihtisas odası bendidir; sayı yetmediğinde karma oda bendi devreye girer. Bu ayrım, dokumacılığın yörelere dağılmış ve çoğu yerde az sayıda üreticiyle sürdürülen yapısı düşünüldüğünde soyut bir ayrım değildir.
Üst kuruluş katmanları da tanımlıdır: "ı) Birlik: Aynı ilde kurulan esnaf ve sanatkârlar odalarının, aralarındaki dayanışmayı temin etmek ve bu odaların il genelinde işbirliği ve ahenk içerisinde çalışmalarını ve gelişmelerini sağlamak ve o ilin esnaf ve sanatkârlarını temsil etmek amacıyla il merkezlerinde kuracakları esnaf ve sanatkârlar odaları birliklerini," ve "j) Federasyon: Aynı meslek dalında kurulan esnaf ve sanatkârlar odalarının, üyelerinin meslekî yönden ihtiyaçlarını karşılamak, çalışmalarını ve gelişmelerini ülke genelinde işbirliği ve ahenk içerisinde yapabilmelerini sağlamak amacıyla, kuracakları esnaf ve sanatkârlar federasyonlarını," Birinin il ölçeğinde, ötekinin meslek dalı ölçeğinde kurulması, yöreye bağlı bir üretimin hem yerel hem ülke ölçeğinde temsil edilebilmesini açıklar. Bu katmanların toplamı ise şöyle adlandırılmıştır: "l) Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşları: Oda, birlik, federasyon ve Konfederasyonu," Kayıt birimi de aynı maddede tanımlıdır: "m) Sicil: Bulunduğu il idari sınırları içerisinde çalışmak üzere birlik bünyesinde ayrı bir birim olarak kurulan Esnaf ve Sanatkâr Sicili Müdürlüğünü,"
Dördüncü madde odanın nasıl kurulduğunu yazar: "Madde 4- Odalar, oda kurulmak istenen yerde çalışmakta olan sanat, hizmet ve meslek sahipleri ile esnaftan en az beşyüz kişinin isteği ve Bakanlık izni ile kurulur. Oda unvanında esnaf, sanatkâr veya esnaf ve sanatkâr ibaresi yer alır." Aynı maddenin sonraki fıkraları süreci sürdürür: "Mülki idare amirliği onbeş gün içinde kuruluş talebini inceler ve görüşü ile birlikte kuruluş belgelerini noksansız olarak Bakanlığa gönderir. Bakanlık kuruluş talebi hakkında ilgili birliğin görüşünü alır. Bakanlık bir ay içinde kuruluş için izin verip vermediğini bildirmediği takdirde oda kurulmuş sayılır." ve "Karma odalarda, odanın talebi ve birliğin onayı ile meslek komiteleri kurulabilir."
Beşinci madde odanın coğrafi sınırını çizer ve bu sınırın üreticinin kendisini bağlamadığını açıkça söyler: "Madde 5- Odaların çalışma bölgesi, bulundukları ilçenin idari sınırlarıdır.", "Birden fazla ilçe bulunan büyükşehir il merkezlerinde kurulan odaların çalışma bölgesi büyükşehire dahil ilçelerin idari sınırlarıdır.", "Aynı çalışma bölgesinde, faaliyet konusu aynı olan birden fazla oda kurulamaz.", "Çalışma bölgesi odaların faaliyet sınırlarını belirler, esnaf ve sanatkârların meslekî faaliyetleri çalışma bölgesi ile sınırlandırılamaz." ve "Odalar, her türlü sorumluluk kendilerine ait olmak kaydıyla çalışma bölgesi içinde birlikten izin alarak irtibat bürosu açabilirler." Dördüncü fıkradaki ayrım özellikle kaydedilmelidir: odanın bölgesi vardır, ama üreticinin faaliyeti o bölgeyle sınırlandırılamaz.
Altıncı madde mesleğe giriş sırasını kurar: "Madde 6- Esnaf ve sanatkârların sicile kayıtları yapılmadıkça, hiçbir şekilde odaya kaydı yapılamaz. Sicile kayıt olan esnaf ve sanatkârlara ait bilgiler sicil tarafından; elektronik ortamda, iş yerlerinin bulunduğu yerdeki, iş yerleri seyyar olanların ikametgâhlarının bulunduğu yerdeki meslek ve sanatları ile ilgili ihtisas odasına; meslek ve sanatları ile ilgili ihtisas odası bulunmayanların bilgileri ise karma odaya kayıt için gönderilir. İlgili oda yönetim kurulu, bu kişilerle ilgili üyelik kararlarını ilk toplantısında alır." Aynı maddenin bir başka fıkrası birden çok işi bir arada yürütenleri düzenler: "Aynı iş yerinde birden fazla konuda faaliyet gösteren esnaf ve sanatkârlar esas faaliyeti ile ilgili odaya kayıt olurlar. Ancak, üye isterse yükümlülüklerini yerine getirmek kaydıyla diğer faaliyetleriyle ilgili odalara da sicil marifetiyle kayıt yaptırabilir." Dokuma yanında satış ya da onarım da yapan bir atölye için bu fıkra doğrudan pratiktir. Maddenin bir fıkrası ise oda kurulamayan yerler içindir: "(Değişik ikinci fıkra: 16/5/2018-7144/15 md.) Oda kuruluş yeter sayısına ulaşılamadığı için oda kurulması mümkün olmayan yerlerdeki esnaf ve sanatkârların kayıtları birlik marifetiyle tutulabilir. Esnaf ve sanatkârlara odalarca verilen hizmetler, ilçelerde şube açmak suretiyle birlik tarafından verilebilir." Bu fıkranın gövdesi üç okumada birebir aynıdır; başındaki değişiklik ibaresi ise yalnızca Türkçe istekle yapılan okuma ile İngilizce yazılmış istekle yapılan okumada görülmüştür, farklı ifadeyle yazılmış Türkçe istekle yapılan okuma ibareyi hiç getirmediği için üçüncü tanık yoktur.
Yedinci madde üyelik şartlarını sayar: "Madde 7- Oda üyeliği için aşağıdaki şartlar aranır:", "a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak veya yabancı devlet tabiiyetinde bulunmakla beraber Türkiye'de sanat ve ticaret yapıyor olmak.", "b) Medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olmak.", "c) Vergi mükellefi olmak ya da vergiden muaf olmak." ve "d) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği bünyesindeki odalara kayıtlı olmamak." Bu dört şartın hiçbiri bir meslekî yeterlik şartı değildir; vatandaşlık, ehliyet ve vergi statüsüne ilişkindir.
Örtüşmenin sınırı da aynı açıklıkla yazılmalıdır. Bu kanun bu programı kurmaz; bir yükseköğretim düzenlemesi değildir. Bu programın ders planını belirlemez: birinci maddedeki meslekî eğitimlerini sağlamak ibaresi meslek kuruluşlarının bir amacıdır, bir müfredat hükmü değildir ve doğrulanan maddelerde hiçbir ders, kredi, staj ya da yükseköğretim kurumu hükmü geçmemektedir. Mezunun meslek tanımını da düzenlemez: doğrulanan maddelerde halıcılığa, kilimciliğe ya da dokumacılığa ait tek bir sözcük geçmemektedir; bağ, dokuyucunun esnaf ve sanatkâr genel kategorisine girmesi üzerinden kurulmaktadır ve bu kategoriye hangi meslek kollarının dahil olduğunu kanun kendisi saymaz, Koordinasyon Kuruluna bırakır. Kanun mezuna unvan, yetki belgesi, ustalık şartı ya da meslek icrası koşulu getirmez. Halı, kilim, dokuma ya da el sanatları terimlerinin bu kanunda ayrıca geçip geçmediğine dair burada hiçbir olumsuz iddia kurulmamaktadır: yalnızca bu oturumda çekilen ilk yedi madde kapsamında böyle bir ibarenin iki okumada birebir teyit edilemediği söylenebilir. Kanunun güncel hâli, bugünkü uygulanışı, metinde anılan kurum adlarının bugünkü karşılıkları, yürürlük durumu ve değişiklik zinciri hakkında bu rehber hiçbir hüküm vermez; bunlar için kaynak listesindeki resmi adresin esas alınması gerekir.
Bu başlıkta bilerek eksik bırakılanlar şunlardır. Kanun metni üç ayrı okumayla çekilmiştir: biri Türkçe istekle, biri İngilizce yazılmış istekle, biri de farklı ifadeyle yazılmış Türkçe istekle yapılmıştır. Yalnızca en az iki okumada karakter düzeyinde aynı çıkan öğeler alıntılanmıştır ve dördüncü bir okuma yapılmamıştır; bu nedenle tek okumada kalan öğeler ek bir denemeyle çözülmeye çalışılmamıştır. Yukarıda aktarılan madde gövdelerinin tamamı üç okumada birebir aynı çıkmıştır; buna karşılık üç öğe yalnızca iki tanığa dayanmaktadır ve hangi iki okumadan geldikleri metin içinde ayrıca yazılmıştır: künye satırlarının tam biçimi ile kısım, bölüm ve kenar başlıklarının satır biçimi İngilizce yazılmış istekle yapılan okuma ile farklı ifadeyle yazılmış Türkçe istekle yapılan okumadan gelmektedir, çünkü Türkçe istekle yapılan okuma bu satırları kendi eklediği kalınlaştırma ve başlık işaretlerinin içine almıştır; ikinci kısım başlık çifti Türkçe istekle yapılan okuma ile farklı ifadeyle yazılmış Türkçe istekle yapılan okumadan gelmektedir, çünkü İngilizce yazılmış istekle yapılan okuma bu çifti hiç getirmemiştir; altıncı maddedeki değişiklik ibareleri ise Türkçe istekle yapılan okuma ile İngilizce yazılmış istekle yapılan okumadan gelmektedir, çünkü farklı ifadeyle yazılmış Türkçe istekle yapılan okuma bu ibareleri hiç getirmemiştir. Yöntemin kendi sınırı da eksik olarak sayılmalıdır: üç okuma aynı kısa zaman aralığında yapıldığı ve okuma aracı aynı adres için yanıtı bir süre önbelleğe aldığı için okumalar büyük olasılıkla tek bir metne dönüştürme çıktısı üzerinde çalışmıştır; bu nedenle okumalar arası mutabakat yalnızca okuma ve çıkarım hatasını eler, kaynağın metne dönüştürülmesi sırasında oluşmuş bir bozulmayı elemez. Künye satırlarındaki dış etiketlerin boşluklu, satır içi etiketlerin boşluksuz gelmesi ve Düstur satırında sayfa öğesinin hiç görünmemesi tam da bu nedenle mutabakatla elenememiştir ve bunların kaynakta böyle basılı olduğu iddia edilmemektedir. Türkçe istekle yapılan okumanın üçüncü maddede yalnızca bazı tanım etiketlerini kalınlaştırıp ötekileri düz bırakması tutarsız bir okuyucu eklemesidir ve bu biçim hiç kullanılmamıştır; aynı okumanın madde gövdelerini kendi eklediği çift tırnakların içine alması ve belgeye başlık ile yatay çizgi işaretleri eklemesi de biçimsel ekleme sayılmış, alıntılanmamıştır. İngilizce yazılmış istekle yapılan okumanın satır içi kırılma yerleri ve satır sonu boşlukları kaynak satır düzeni olarak doğrulanmadığı için kullanılmamıştır. Üçüncü maddenin doğrulanmış olan bazı bentleri bu rehbere hiç alınmamıştır: yalnızca programla doğrudan ilgili olanlar aktarılmıştır ve alınmayanlardan biri asgari ücretin tanımına ilişkindir, hiçbir tutar içermemesine rağmen ihtiyatla dışarıda bırakılmıştır. Sekizinci madde ve sonrası hiçbir okumada istenmemiş ve getirilmemiştir; oda organları, seçimler, üyelik yükümlülükleri ve üst kuruluşların işleyişi gibi bu alanla ilgili olabilecek ileri başlıklar bu kapsamın dışında kalmıştır ve orada ne yazdığına dair hiçbir iddia kurulmamıştır. Dipnot işareti ve dipnot gövdesi hiçbir okumada bu belge için görünmemiştir; kanunda dipnot bulunup bulunmadığına dair olumsuz bir iddia yazılmamıştır. Bu program için bir yedek kanun numarası belirlenmiş, ancak asıl numara ilk denemede tertip beş adresinden açıldığı ve konu örtüşmesi doğrulanmış madde metninde tuttuğu için o yedek hiç çekilmemiştir; o numaranın adı, künyesi, içeriği ve erişilebilir olup olmadığı hakkında burada hiçbir bilgi ve hiçbir iddia yoktur. Bu numara için tertip üç ve tertip dört adresleri hiç denenmemiştir, çünkü koşul doğmamıştır; üçüncü bir kanun numarası da aranmamıştır. Aynı oturumda okunan öteki kanun belgesinde geniş bir bölüm dönüşüm çıktısında hiç görünmemiştir; bu bir erişim ve kapsam eksikliğidir, o hükümlerin yokluğu değildir ve o belge hakkında bu rehberde hiçbir malzeme yoktur; aynı belgenin bir adresinin belge döndürmemesi de bir ölü adres kaydıdır, ölü numara kaydı değildir. Kaynaktaki hiçbir kısaltma açılmamış, yazım, büyük ve küçük harf kullanımı ile noktalama düzeltilmemiştir. Son olarak taban puan, başarı sıralaması, kontenjan, maaş, ücret ve işe girme oranı hiç toplanmamış, hiçbir para tutarı alınmamıştır; doğrulanan madde gövdelerinin hiçbirinde bir oran ifadesi geçmemiş ve yorum olarak da üretilmemiştir.
Halıcılık ve Kilimcilik ile Yakın Alanlar Aynı Şey Değil
Bu program birkaç alanla karıştırılır ve karışmanın nedeni çoğu zaman hepsinin el işine ya da kumaşa değmesidir. En sık karıştığı yer geniş el sanatları şemsiyesidir. [Geleneksel el sanatları](/bolum/geleneksel-el-sanatlari) çini, cam, ahşap, deri, işleme ve dokuma gibi birçok kolu bir arada ele alır ve öğrenciye bu kolların birkaçından tatma imkânı verir. Halıcılık ve Kilimcilik ise ağırlığını tek bir üretim ailesine, halı ve düz dokumaya verir; bu rehberde okunan planın neredeyse her yarıyılında bir dokuma uygulaması dersi bulunması bunun göstergesidir. Bu rehber hangisinin daha iyi olduğu yönünde bir değerlendirme yapmaz; yalnızca ağırlık merkezlerinin farklı olduğunu kaydeder.
İkinci karışma noktası sanayi ölçeğindeki tekstildir. [Tekstil teknolojisi](/bolum/tekstil-teknolojisi) ve [tekstil mühendisliği](/bolum/tekstil-muhendisligi) iplik, örme, dokuma ve terbiye süreçlerine makine ve süreç ölçeğinden bakar; üretim bandı, verim ve standart bu alanların merkezindedir. Bu programda lif ve boyama dersleri bulunması, programı bir tekstil süreç programına dönüştürmez: buradaki ölçek tezgâh, birim ise tek tek üretilen yaygıdır.
Üçüncü karışma noktası tasarım alanlarıdır. [Tekstil ve moda tasarımı](/bolum/tekstil-ve-moda-tasarimi), [moda tasarımı](/bolum/moda-tasarimi) ve [giyim üretim teknolojisi](/bolum/giyim-uretim-teknolojisi) kumaşı giysiye ve koleksiyona dönüştürmeye bakar; beden, kalıp ve sezon bu alanların kavramlarıdır. Bu programda desen tasarımı dersleri bulunması, programı bir giyim programına dönüştürmez: burada tasarlanan şey giysi değil, dokunacak yüzeydir.
Dördüncü karışma noktası el sanatlarının öteki kollarıdır. [Kuyumculuk ve takı tasarımı](/bolum/kuyumculuk-ve-taki-tasarimi), [seramik ve cam tasarımı](/bolum/seramik-ve-cam-tasarimi), [ayakkabı tasarım ve üretimi](/bolum/ayakkabi-tasarim-ve-uretimi) ve [mimari dekoratif sanatlar](/bolum/mimari-dekoratif-sanatlar) de elle üretime dayanır, ancak malzemeleri ve teknikleri tümüyle başkadır. Bu rehberde okunan planda bir takı tasarım dersinin bulunması bir ders adıdır, bir program adı değildir ve bu ikisi burada karıştırılmamıştır.
Beşinci karışma noktası koruma ve onarımdır. [Kültür varlıklarını koruma ve onarım](/bolum/kultur-varliklarini-koruma-ve-onarim) ve [mimari restorasyon](/bolum/mimari-restorasyon) mevcut bir eserin belgelenmesi, sağlamlaştırılması ve geleceğe aktarılmasıyla ilgilenir. Bu program ise öncelikle üretimi öğretir; dokuma bilgisi bir eski yaygının onarımında işe yarar, ama koruma disiplininin kendi yöntemleri ve etiği ayrı bir eğitim konusudur.
Altıncı karışma noktası tarih ve müze alanlarıdır. [Sanat tarihi](/bolum/sanat-tarihi), [arkeoloji](/bolum/arkeoloji) ve [müzecilik](/bolum/muzecilik) nesneyi inceleme, tarihleme, sınıflandırma ve sergileme tarafında durur. Planda bir dokuma sanat tarihi dersi bulunması bu programı bir tarih programına dönüştürmez: burada tarih bilgisi üretimin bağlamıdır, kendisi amaç değildir.
Yedinci karışma noktası görsel tasarım ve sayısal tasarımdır. [Grafik tasarımı](/bolum/grafik-tasarimi), [görsel iletişim tasarımı](/bolum/gorsel-iletisim-tasarimi), [bilgisayar destekli tasarım ve animasyon](/bolum/bilgisayar-destekli-tasarim-ve-animasyon) ve [endüstri ürünleri tasarımı](/bolum/endustri-urunleri-tasarimi) görsel dilin ya da ürünün tasarım tarafında durur. Bu planda bilgisayar destekli desen dersi bulunması, programı bir tasarım yazılımı programına dönüştürmez; sayısal araç burada tezgâha giden hazırlığın parçasıdır.
Sekizinci karışma noktası mekân ve ticarettir. [İç mekân tasarımı](/bolum/ic-mekan-tasarimi) ve [iç mimarlık](/bolum/ic-mimarlik) yaygıyı bir mekân öğesi olarak kullanır, üretmez. [İşletme yönetimi](/bolum/isletme-yonetimi), [pazarlama](/bolum/pazarlama) ve [e-ticaret ve pazarlama](/bolum/e-ticaret-ve-pazarlama) ise satışın ve işletmenin kendisine bakar. Planda bir maliyet ve hesaplama dersi bulunması bu programı bir işletme programı yapmaz; ancak kendi atölyesini kuracak bir mezun için bu derslerin neden konduğu açıktır.
Bir Üniversitenin Ders Planı: Bingöl Üniversitesi
Bu programın somut bir örneği için Bingöl Üniversitesi'nin kendi alan adında yayımladığı müfredat belgesi okundu. Belgenin üst başlık bloğunda üniversitenin adı BİNGÖL ÜNİVERSİTESİ olarak basılıdır; üniversite adı belgeden alınmıştır, alan adından çıkarım değildir. Programı yürüten birim belgede Bingöl Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulu olarak basılıdır. Aynı başlık bloğunda Halıcılık ve Kilimcilik dizgesi ile El Sanatları dizgesi birlikte görünmektedir; iki okuma aynı karakterleri görmüş, yalnızca bu iki dizgenin ayrı satırlar mı yoksa bitişik bir dizge mi olduğu konusunda ayrışmıştır. Bu fark burada işaretlenmiş, tek biçime getirilmemiştir. Plan dört yarıyıl üzerine kuruludur. Ders adları Türkçe ve tamamı büyük harfle yayımlanmıştır; bu rehberde sayfadaki yazımıyla bırakılmıştır, hiçbir kısaltma açılmamış ve hiçbir imla düzeltilmemiştir.
Birinci yarıyılın dersleri HALI VE KİLİM DKM. TEK. VE UYG. I, BOYAMA TEKNOLOJİSİ, DESEN TASARIM TEKNĞ. I, TEMEL SANAT EĞİTİMİ, MESLEKİ RESİM I ve TEMEL BİLGİ TEKNOLOJİSİ olarak yayımlanmıştır. İlk yarıyıl öğrenciyi doğrudan tezgâhın ve boyahanenin yanına götürür; desen, temel sanat ve mesleki resim aynı dönemde yürür. Bu, alanın el işini kuramdan sonraya bırakmadığını gösterir.
İkinci yarıyılın dersleri DESEN TASARIM TEKNĞ II, HALI VE KİLİM DKM.TEK.VE UYG.II, MESLEKİ RESİM II, PROJE I, LİF TEKNOLOJİSİ I ve MALİYET VE HESAPLAMA YÖNTEMİ olarak yayımlanmıştır. Bu blokta dokuma ve desen bir üst basamağa çıkarken malzeme bilgisi ile maliyet hesabı devreye girer; bir proje dersinin bu kadar erken konması, öğrencinin kendi işini uçtan uca kurmasının baştan beklendiğini düşündürür.
Üçüncü yarıyılın dersleri ATATÜRK İLKELERİ VE İNKILAP TARİHİ I, HALI VE DÜZ DOKUMA TEKNİKLERİ VE UYGULAMA I, DESEN TASARIM TEKNİĞİ III, BİLGİSYAR DESTEKLİ HALI TASRIM, HALI KİLİM DOKUMA SANAT TARİHİ, TÜRK DİLİ I ve YABANCI DİL I olarak yayımlanmıştır. Bu yarıyılda plan üç yeni kapı açar: düz dokuma ayrı bir ders olarak adlandırılır, desen sayısal ortama taşınır ve alanın tarihi ayrı bir ders olur. Belgedeki yazım burada da düzeltilmemiştir.
Dördüncü yarıyılın dersleri ATATÜRK İLKELERİ VE İNKILAP TARİHİ II, DOKUMA DESEN TASARIM TEKNİĞİ VE UYGULAMA, HALI VE DÜZ DOKUMA TEKNİKLERİ VE UYGULAMA II, LİF TEKNOLOJİSİ II, TAKI TASARIM, HALI VE KİLİM DOK. TEK.VE UYG. III, TÜRK DİLİ II ve YABANCI DİL II olarak yayımlanmıştır. Son yarıyıl hem dokuma hem desen hem malzeme derslerinin son basamağını bir araya getirir; takı tasarım dersi ise planın el sanatları ailesine açılan tek kapısıdır.
Belgede aynı ders ailesinin adı yarıyıldan yarıyıla farklı kısaltma ve boşluk yazımlarıyla basılmıştır; bu farklar bu rehberde korunmuş, tek biçime getirilmemiştir. Aynı durum desen tasarımı derslerinin yazımı için de geçerlidir.
Bu başlıkta bilerek eksik bırakılanlar şunlardır. Bu belge iki ayrı okumayla, farklı ifadeyle yazılmış iki ayrı istekle okunmuştur; üçüncü bir okuma yapılmamıştır. Dört yarıyılın dördü de okunmuş, okunamayan yarıyıl kalmamıştır. Belgeden toplanan ders adı sayısı dört yarıyıl boyunca yirmi yedidir ve bu adlar, sıraları ve yarıyıl dağılımları iki okumada birebir aynı çıkmıştır. Bunların dışında yedi satır ders adı sayılmayıp düşürülmüştür: ilk üç yarıyılın her birinde ikişer adet SEÇMELİ DERS 1 ve SEÇMELİ DERS 2 satırı ile dördüncü yarıyıldaki bir ÜNİVERSİTE ORTAK SEÇMELİ DERS satırı. Bu yer tutucu satırları yalnızca ikinci okuma bildirmiş, birinci okuma hiç anmamıştır; bu fark işaretlenmiş, çözülmemiş ve hiçbir okuma doğru ilan edilmemiştir. Seçmeli havuzların içindeki tek tek ders adları belgede basılmadığı için hiçbir havuz tahminle doldurulmamış, havuzdan kaç ders seçileceği ve ders yükü hiç yazılmamıştır. Öğretim düzeyi bu belgede basılı değildir: iki okuma da önlisans sözcüğünün belgede geçmediğini bildirmiştir ve belgede yalnızca meslek yüksekokulu ifadesi bulunmaktadır. Bu rehberdeki düzey bilgisi bu nedenle belgenin basılı beyanı olarak sunulmamaktadır; düzey belgedeki dört yarıyıllık yapıdan yapılan bir çıkarımdır ve kayıttaki düzey alanı program tablosundan gelmektedir, bu belgeden değil. Üniversite adı ise belgede yayımlanmıştır ve alan adından yapılan bir çıkarım değildir; yüksekokul adı da belgede basılıdır. Ders adları çevrilmemiş, kısaltmalar açılmamış ve belgedeki imla düzeltilmemiştir. Ders kodu, kredi ve iş yükü değerleri toplanmamış ve bu rehberde hiçbir yerde verilmemiştir. Belge bir puan türü yayımlamamaktadır; bu rehberdeki puan türü bu belgeye dayandırılmamıştır. Bu program için ikinci bir okunabilir ders planı kaynağı elde edilememiştir: bir üniversitenin program sayfası açılmış ama yarıyıl başlıklı bir plan basmadığı görülmüş, bir başka adres istemci hatası döndürmüş ve bu adres başka hiçbir yolla çekilmeye çalışılmamıştır; bir alan adı ise dokunulmaz listede olduğu için hiç açılmamıştır. Bu kurumların planının bulunmadığı yönünde hiçbir iddia kurulmamaktadır. Bu plan tek bir üniversitenin planıdır ve öteki üniversitelerin planları için hiçbir şey söylemez.
Mezunlar Ne İş Yapar?
Bu programın mezununun ilk ve en belirgin çalışma alanı tezgâhın kendisidir. Çözgü hazırlamak, ilmek atmak, düz dokuma tekniklerini uygulamak, deseni tezgâha aktarmak ve işi bitirip kenar temizliğini yapmak bu işin gündelik gövdesidir. Planda her yarıyıla yayılmış dokuma uygulaması derslerinin bulunması bu alanla doğrudan bağlantılıdır.
İkinci alan desen ve tasarım tarafıdır. Bir yaygının desenini kurmak, geleneksel motifleri yeni ölçülere ve renklere uyarlamak ve deseni dokunabilir bir plana çevirmek ayrı bir beceridir. Desen tasarım teknikleri dersleri ile bilgisayar destekli desen dersi bu tarafa açılır.
Üçüncü alan iplik ve boyadır. Lif seçimi, büküm, boya hazırlığı, renk tutturma ve partiler arası tutarlılık bir atölyenin en sık takıldığı yerdir; lif teknolojisi ile boyama teknolojisi dersleri bu alanla ilişkilidir.
Dördüncü alan kalite kontrol ve ekspertizdir. Bir yaygının tekniğini, malzemesini ve yöresel özelliklerini ayırt etmek, ilmek sıklığını ve dokuma düzgünlüğünü değerlendirmek satış, sigorta, koleksiyon ve müzayede tarafında ihtiyaç duyulan bir bilgidir; dokuma sanat tarihi dersi ile dokuma teknikleri dersleri birlikte bu tarafa değer.
Beşinci alan onarım ve bakımdır. Yıpranmış bir yaygının eksik bölümlerinin aynı teknikle tamamlanması, saçak ve kenar onarımı ile temizlik ve saklama koşullarının düzenlenmesi bu tarafın işidir. Bu işin koruma disiplininin kendi yöntemleriyle kesiştiği yerler vardır ve bu ayrım yukarıdaki başlıkta ayrıca yazılmıştır.
Altıncı alan üretim planlama ve atölye yönetimidir. Sipariş almak, iş süresini kestirmek, malzeme ihtiyacını hesaplamak ve birden çok tezgâhın işini sıraya koymak bir yönetim işidir; maliyet ve hesaplama yöntemi dersi bu tarafa açılır.
Yedinci alan satış ve tanıtımdır. El dokuması ürünlerin satıldığı mağazalarda, kooperatiflerde ve sayısal satış kanallarında ürünü doğru tanımlamak, tekniğini ve yöresini anlatmak ve müşteriye bakım koşullarını aktarmak bu işin parçasıdır. Bu iş ile üretim aynı şey değildir; bu ayrım da yukarıda kaydedilmiştir.
Sekizinci alan kurs ve yaygın eğitim ortamlarıdır. Halk eğitimi ortamlarında ve kooperatif atölyelerinde dokuma öğretilmesi yaygın bir uygulamadır ve bu programın uygulama ağırlığı bu ortamlarla ilişkilidir.
Bu alanda bazı işlerin belirli belge, yeterlik, izin, sicil kaydı ya da oda üyeliği şartlarına bağlı olduğu bilinmekle birlikte, bu rehber hangi işin hangi şarta bağlı olduğu konusunda bir iddia kurmamaktadır; bu bilgi ilgili mevzuattan ve yetkili kurumdan öğrenilmelidir. Bu rehber hiçbir iş için ücret aralığı, işe girme oranı ya da kariyer hızı vermez. Önlisans mezunları için dikey geçiş yoluyla ilgili lisans programlarına geçiş imkânı bulunmaktadır; bu rehber bu yolun kolaylığı ya da zorluğu hakkında bir değerlendirme yapmaz.
Kimler Tercih Etmeli?
Bu programı düşünen öğrencinin kendine sorması gereken ilk soru şudur: aynı hareketi binlerce kez tekrarlamayı sabırla sürdürebilir misiniz? El dokuması bir yaygı, tek tek atılan ilmeklerden oluşur ve iş uzun sürede ilerler. Sonucu hemen görmek isteyen, tekrardan çabuk sıkılan bir öğrenci bu alanın gündelik ritminde zorlanır.
İkinci soru el becerisi ve bedensel dayanıklılıkla ilgilidir. Tezgâh başında uzun süre oturmak, el ve omuz kaslarını sürekli çalıştırmak ve gözü yakın mesafeye odaklamak bu işin fiziksel tarafıdır. Bu koşulları baştan bilmek, alanı tanımadan tercih etmekten iyidir.
Üçüncü soru renk ve biçim duyarlılığıyla ilgilidir. Bu alanda renk ayrımı, oran duygusu ve simetri algısı doğrudan çalışma aracıdır. Planda temel sanat eğitimi, mesleki resim ve desen tasarımı derslerinin bulunması bu nedenledir. Çizim yapmayı ve renklerle uğraşmayı sevmeyen bir öğrenci bu derslerde kendini rahat bulmayabilir.
Dördüncü soru malzemeyle ilgilidir. Yün, pamuk, boya ve kimyasal hazırlıkla çalışmak, kokuya, toza ve ıslak işe yakın durmayı gerektirir. Boyahane ortamını yorucu bulan bir öğrenci alanın bu tarafından hoşlanmayabilir.
Beşinci soru gelenekle ilgilidir. Bu alan mevcut bir birikimin üzerine kurulur: motifler, yöresel teknikler ve adlandırmalar öğrenilmesi gereken bir mirastır. Yalnızca kendi tasarımını yapmak isteyen, geçmişin kalıplarını öğrenmeyi gereksiz bulan bir öğrenci dokuma sanat tarihi dersinin neden zorunlu olduğunu anlamakta zorlanır.
Altıncı soru işin ticari tarafıyla ilgilidir. Bu alanda mezunun kendi atölyesini kurma olasılığı yüksektir ve bu, kayıt, örgütlenme ve maliyet hesabıyla uğraşmayı gerektirir. Bu rehberin kanun başlığında görüldüğü gibi kendi hesabına üretim yapmak bir kayıt ve üyelik çerçevesinin içine girer. Kural okumayı ve kendi işinin idari tarafını takip etmeyi angarya sayan bir öğrenci bu tarafta zorlanır.
Yedinci soru sayısal araçlarla ilgilidir. Planda temel bilgi teknolojisi ve bilgisayar destekli desen dersleri bulunmaktadır. Bilgisayarla çalışmayı sevmeyen bir öğrenci, alanın el işi olduğunu düşünerek bu dersleri hafife alabilir; oysa bugün desen hazırlığının önemli bir bölümü bu araçlarla yürümektedir. Son olarak bu programın iki yıllık bir önlisans programı olduğu ve uygulama yükünün ders dışı çalışmayı da gerektirdiği baştan bilinmelidir.
Tercih Öncesi Notlar
Birinci not: Bu programın adı üniversiteler arasında farklılaşabilmektedir. Yakın bir içerik halıcılık ve kilimcilik, halı kilim ve eski kumaş desenleri, el sanatları ya da geleneksel el sanatları başlıklı adlarla açılabilmekte ve bu adların altındaki ders planları birbirinden belirgin biçimde ayrışabilmektedir. Aynı adın bir üniversitede dokuma ağırlıklı, başka bir üniversitede desen ağırlıklı kurulması olağandır. Tercih listesi yapılırken adın değil, ilgili üniversitenin kendi ders planının okunması gerekir.
İkinci not: Bu alanda atölye ve tezgâh imkânı olağandan daha belirleyicidir. Öğrenci başına düşen tezgâh sayısının yeterli olup olmadığı, farklı tezgâh türlerinin bulunup bulunmadığı, boyahane düzeninin kurulu olup olmadığı, iplik ve boya malzemesinin öğrenciye nasıl sağlandığı ve sınıf mevcudunun uygulamaya elverip elvermediği tercihten önce sorulmalıdır.
Üçüncü not: Uygulama ve saha düzeni ayrıca sorulmalıdır. Bu rehberde okunan planda dört yarıyıla yayılmış uygulama dersleri ile ikinci yarıyılda bir proje dersi bulunmaktadır. Bu düzenin her üniversitede aynı olmadığı bilinmelidir; öğrencinin gerçek boyutta bir iş üretip üretmediği, yöredeki üretici atölyeleriyle bağlantı kurulup kurulmadığı ve staj benzeri bir uygulamanın hangi biçimde yürütüldüğü öğrenilmelidir.
Dördüncü not: Alanı daha geniş bir el sanatları şemsiyesi altında görmek isteyen öğrenci için [geleneksel el sanatları](/bolum/geleneksel-el-sanatlari) ve [mimari dekoratif sanatlar](/bolum/mimari-dekoratif-sanatlar); sanayi ölçeğindeki üretime ilgi duyan öğrenci için [tekstil teknolojisi](/bolum/tekstil-teknolojisi) ve [tekstil mühendisliği](/bolum/tekstil-muhendisligi); kumaşı giysiye çevirmek isteyen öğrenci için [tekstil ve moda tasarımı](/bolum/tekstil-ve-moda-tasarimi), [moda tasarımı](/bolum/moda-tasarimi) ve [giyim üretim teknolojisi](/bolum/giyim-uretim-teknolojisi); el sanatlarının öteki kollarına ilgi duyan öğrenci için [kuyumculuk ve takı tasarımı](/bolum/kuyumculuk-ve-taki-tasarimi), [seramik ve cam tasarımı](/bolum/seramik-ve-cam-tasarimi) ve [ayakkabı tasarım ve üretimi](/bolum/ayakkabi-tasarim-ve-uretimi); eserin korunmasına ve onarımına ilgi duyan öğrenci için [kültür varlıklarını koruma ve onarım](/bolum/kultur-varliklarini-koruma-ve-onarim) ve [mimari restorasyon](/bolum/mimari-restorasyon); nesnenin tarihine ve sergilenmesine ilgi duyan öğrenci için [sanat tarihi](/bolum/sanat-tarihi), [arkeoloji](/bolum/arkeoloji), [müzecilik](/bolum/muzecilik) ve [kültürel miras ve turizm](/bolum/kulturel-miras-ve-turizm); yaygıyı mekânın bir öğesi olarak düşünen öğrenci için [iç mekân tasarımı](/bolum/ic-mekan-tasarimi) ve [iç mimarlık](/bolum/ic-mimarlik); görsel dilin ve ürünün tasarım tarafına ilgi duyan öğrenci için [grafik tasarımı](/bolum/grafik-tasarimi), [görsel iletişim tasarımı](/bolum/gorsel-iletisim-tasarimi), [bilgisayar destekli tasarım ve animasyon](/bolum/bilgisayar-destekli-tasarim-ve-animasyon), [endüstri ürünleri tasarımı](/bolum/endustri-urunleri-tasarimi) ve [endüstriyel tasarım](/bolum/endustriyel-tasarim); işin ticari ve idari tarafına ilgi duyan öğrenci için [işletme yönetimi](/bolum/isletme-yonetimi), [pazarlama](/bolum/pazarlama), [e-ticaret ve pazarlama](/bolum/e-ticaret-ve-pazarlama) ve [muhasebe ve vergi uygulamaları](/bolum/muhasebe-ve-vergi-uygulamalari); yöresel üretimi turizmle birlikte düşünen öğrenci için [turizm rehberliği](/bolum/turizm-rehberligi) karşılaştırılmaya değer yollar oluşturur.
Beşinci not: Bu rehber bölümün ne olduğunu anlatır; hangi üniversiteye hangi puanla girileceğini anlatmaz. Taban puan, başarı sıralaması ve kontenjan her yıl değişir ve tek geçerli kaynağı ÖSYM tercih kılavuzu ile YÖK Atlas'tır. Bu sayfada bilerek puan, sıralama ya da maaş rakamı verilmiyor: eksik bilgi, yanlış bilgiden iyidir.
ÖSYM bu programı 5 üniversitede, 5 ayrı kontenjan satırında açtı. Aşağıdaki iki puan, bu programın ÖSYM'de yayımlanmış en yüksek ve en düşük taban puanıdır.
ÖSYM'nin bu tablolarında başarı sıralaması yoktur; sıralama için YÖK Atlas kullanılmalıdır. Taban puanlar geçmiş yılın sonucudur, her yıl değişir.
Bu rehber bilgilendirme amaçlıdır; müfredat ve koşullar üniversiteye göre değişir. Bölümün bulunduğu üniversiteler ile güncel taban puan, başarı sıralaması ve kontenjanlar için ÖSYM tercih kılavuzu ve YÖK Atlas esastır.