Kültür Varlıklarını Koruma ve Onarım, kazıdan, müzeden ya da yapıdan gelen taşınır kültür varlıklarının bozulma nedenlerini inceleyen, bunları belgeleyen, koruyan ve onaran kişileri yetiştiren dört yıllık bir lisans programıdır. Alanın kamusal çerçevesine değen metinlerden biri 5225 sayılı kanundur. Bu rehber puan vermez.
- Puan türü
- EA
- Seviye
- Lisans
- Süre
- 4 yıl
- ÖSYM 2025 taban
- 194,87–324,58
- Üniversite
- 9
- Genel kontenjan
- 335
- Meslek çıktısı
- 6
Taban puanlar ÖSYM'nin 2025 yerleştirme sonuçlarından alınmıştır; başarı sıralaması içermez ve her yıl değişir.
Kültür Varlıklarını Koruma ve Onarım Nedir?
Kültür Varlıklarını Koruma ve Onarım, geçmişten gelen bir nesnenin bugüne kadar nasıl ulaştığını, neden bozulduğunu ve nasıl korunacağını konu edinen dört yıllık bir lisans programıdır. Programın ilgi alanı taşınır kültür varlıklarıdır: pişmiş toprak kaplar, cam, metal buluntular, mozaik parçaları, ahşap eserler, kâğıt ve tekstil gibi malzemelerden yapılmış nesneler bu alanın konusudur. Burada esas mesele nesnenin yeniden yeni gibi görünmesi değildir; nesnenin taşıdığı bilginin kaybedilmeden geleceğe aktarılmasıdır. Bu ayrım alanın bütün pratiğini belirler.
Alanın birinci ayağı malzeme bilgisidir. Bir eserin hangi hammaddeden yapıldığı, bu hammaddenin nasıl işlendiği, hangi katmanlardan oluştuğu ve zamanla hangi fiziksel değişimlere uğradığı bu ayağın konularıdır. Aynı biçimdeki iki nesne farklı malzemelerden yapılmışsa farklı biçimde bozulur ve farklı biçimde ele alınır.
İkinci ayak kimyadır. Bozulmanın kimyasal nedenleri, nemin, tuzun, ışığın ve havadaki bileşenlerin malzemeyle etkileşimi, temizlik ve sağlamlaştırma işlemlerinde kullanılan maddelerin davranışı ve bu maddelerin geri alınabilir olup olmadığı bu ayağın konularıdır. Koruma alanında yapılan bir müdahalenin sonradan geri alınabilmesi temel bir ilke sayılır ve bu ilkenin karşılığı kimya bilgisidir.
Üçüncü ayak arkeoloji ve sanat tarihidir. Bir buluntunun hangi dönemden geldiği, hangi kültür ortamında üretildiği, benzerlerinin nerede bulunduğu ve hangi işlevi taşıdığı bu ayağın konularıdır. Bu bilgi olmadan yapılan bir onarım, nesnenin biçimini kurtarırken taşıdığı tarihsel bilgiyi silebilir; bu nedenle alan kendini bu iki disiplinin yanında konumlandırır.
Dördüncü ayak belgeleme ve ölçmedir. Eserin bulunduğu andaki durumunun yazıyla, çizimle ve fotoğrafla kaydedilmesi, ölçülerinin alınması, hasarın haritalanması ve yapılan her işlemin raporlanması bu ayağın konularıdır. Koruma alanında belgeleme, müdahalenin kendisi kadar önemlidir; belgesiz bir müdahale, geri dönüşü olmayan bir bilgi kaybıdır.
Beşinci ayak koruma ve onarım uygulamasının kendisidir. Temizlik, sağlamlaştırma, birleştirme, tamamlama ve eserin sergilenmeye ya da depolanmaya hazırlanması bu ayağın konularıdır. Uygulama elle yapılan, yavaş ilerleyen ve geri dönülemez adımlar içeren bir iştir; bu nedenle alan tek başına bilgiyle değil, alışkanlıkla da öğrenilir.
Altıncı ayak önleyici korumadır. Deponun ve sergi alanının nem ile sıcaklık koşullarının düzenlenmesi, ışığın denetlenmesi, eserin taşınma ve paketlenme biçimi, zararlıların izlenmesi ve afet durumlarına hazırlık bu ayağın konularıdır. Alanın son yıllarda en çok ağırlık kazanan tarafı budur: bozulmayı sonradan onarmak yerine, bozulmayı baştan yavaşlatmak.
Yedinci ayak hukuki ve kurumsal çerçevedir. Kültür varlıklarının hangi kurallara bağlı olduğu, müzelerin ve kurulların işleyişi ve bir eserin üzerinde kimin karar verdiği bu ayağın konularıdır. Bu alanda çalışan kişi kendi kararını tek başına vermez; kurumsal bir düzenin içinde çalışır.
Bu yedi ayak alanı hem sayısal hem sözel tarafa yaslar. Geçmişin nesnelerine ilgi duyan öğrenci için [arkeoloji](/bolum/arkeoloji) ve [sanat tarihi](/bolum/sanat-tarihi), yapının kendisine ilgi duyan öğrenci için [mimarlık](/bolum/mimarlik) ve [mimari restorasyon](/bolum/mimari-restorasyon), malzemenin bilimine ilgi duyan öğrenci için [kimya](/bolum/kimya) ve [kimya mühendisliği](/bolum/kimya-muhendisligi) bu alanın komşularıdır.
Alanın Kamusal Çerçevesi: 5225 Sayılı Kanun
Kültür varlıkları, sahibi kim olursa olsun üzerinde serbestçe tasarruf edilemeyen nesnelerdir; korunmaları, sergilenmeleri ve kullanılmaları kamusal bir düzenin içinde yürür. Bu düzenin bir ayağı koruma kurallarıdır, bir başka ayağı ise kültür alanındaki yatırımların ve girişimlerin teşvik edilmesidir. İkinci ayağı kuran metinlerden biri 5225 sayılı kanundur. Kanunun başlığı kaynakta "KÜLTÜR YATIRIMLARI VE GİRİŞİMLERİNİ TEŞVİK KANUNU" biçiminde yayımlanmıştır ve bu başlık sayfanın iki ayrı okumasında harfi harfine aynı çıkmıştır.
Kanunun birinci maddesi amacı tek bir uzun cümlede toplar: "Bu Kanunun amacı; bireyin ve toplumun kültürel gereksinimlerinin karşılanmasını; kültür varlıkları ile somut olmayan kültürel mirasın korunmasını ve sürdürülebilir kültürün birer öğesi haline getirilmesini; kültürel iletişim ve etkileşim ortamının etkinleştirilmesini; sanatsal ve kültürel değerlerin üretilmesi, toplumun bu değerlere ulaşım olanaklarının yaratılması ve geliştirilmesini; ülkemizin kültür varlıklarının yaşatılması ve ülke ekonomisine katkı yaratan bir unsur olarak değerlendirilmesi, kullanılması ile kültür merkezlerinin yapımı ve işletilmesine yönelik kültür yatırımı ve kültür girişimlerinin teşvik edilmesini sağlamaktır." Bu cümlede korumanın yanına ekonomiye katkı ifadesinin konulmuş olması, kanunun bakış açısını gösterir.
Kapsam ikinci maddede çizilmiştir: "Bu Kanun; münhasıran bu Kanunun amacına yönelik faaliyetlerde bulunmak üzere kurulan yerli veya yabancı tüzel kişilerin yatırım veya girişimlerinin teşvik edilmesi, belgelendirilmesi ve denetlenmesi işlemlerine ilişkin usul ve esasları kapsar." Bu cümle kanunun muhatabının kim olduğunu açıkça söyler: yatırım ya da girişim yapan tüzel kişiler.
Kanun kendi kavramlarını üçüncü maddede tanımlar. Kaynakta "Bu Kanunda yer alan;" cümlesinin ardından bentler sıralanır. Bunlardan biri bu rehber açısından doğrudan önemlidir: "c) Kültür varlığı: 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarını,". Aynı maddede somut olmayan miras da tanımlanmıştır: "d) Somut olmayan kültürel miras: Sözlü kültür ortamlarında halk tarafından yaratılan ve halkbilimi araştırmaları içinde yer alan; sözlü anlatımlar ve sözlü gelenekler, gösteri sanatları, toplumsal uygulamalar, ritüel ve festivaller, halk bilgisi, evren ve doğa ile ilgili uygulamalar, el sanatları geleneği gibi kültürel ürünleri ve üretim süreçlerini,". Kanunun iki temel faaliyet kavramı ise şöyle tanımlanmıştır: "e) Kültür yatırımı: Bu Kanunun amacı doğrultusunda, kültür merkezleri ile her türlü kültürel ve sanatsal faaliyetlerin üretildiği, sergilendiği, eğitim ve öğretimi ile bunlarla ilgili bilimsel çalışmaların yapıldığı alan, yapı ve mekânların yapımına, teknolojik alt yapıların kurulmasına veya donatılmasına yönelik yatırım faaliyetlerini," ve "f) Kültür girişimi: Bu Kanunun amacı doğrultusunda, kültür merkezlerinin işletilmesi veya her türlü kültürel ve sanatsal faaliyetlerin üretilmesi, sergilenmesi, eğitim ve öğretimi ile bunlara ilişkin bilimsel çalışmaların yapılması faaliyetleri ile bu faaliyetlerin yapıldığı alan, yapı veya mekânların işletilmesini,". Maddede ayrıca "g) Kültür yatırımı belgesi: Bu Kanunun amacına uygun yatırım yapanlara Bakanlıkça belli bir dönem için verilen belgeyi,", "h) Kültür girişimi belgesi: Bu Kanunun amacı doğrultusundaki girişimlere Bakanlıkça verilen belgeyi," ve "i) Belgeli kültür yatırımı veya girişimi: Bakanlıkça belgelendirilmiş yatırım veya girişimleri," bentleri yer alır; fıkra kaynakta "ifade eder." ile kapanır.
Hangi faaliyetlerin teşvik kapsamına girdiği dördüncü maddede sayılmıştır. Madde kaynakta "Bu Kanunda belirtilen kültür yatırımı veya girişimi kapsamındaki teşvik veya indirime konu olacak faaliyetler şunlardır:" cümlesiyle başlar ve bentler şöyledir: "a) Kültür merkezlerinin yapımı, onarımı ve işletilmesi.", "b) Kütüphane, arşiv, müze, sanat galerisi, sanat atölyesi, film platosu, sanatsal tasarım ünitesi, sanat stüdyosu ile sinema, tiyatro, opera, bale, konser ve benzeri kültürel ve sanatsal etkinliklerin ya da ürünlerin yapıldığı, üretildiği veya sergilendiği mekânlar ile kültürel ve sanatsal alanlara yönelik özel araştırma, eğitim veya uygulama merkezlerinin yapımı, onarımı veya işletilmesi.", "c) 2863 sayılı Kanun kapsamındaki taşınmaz kültür varlıklarının, bu Kanunun amacı doğrultusunda kullanılması." ve "d) Kültür varlıkları ile somut olmayan kültürel mirasın araştırılması, derlenmesi, belgelendirilmesi, arşivlenmesi, yayınlanması, eğitimi, öğretimi ve tanıtılması faaliyetleri." Bu dört bent, müzeden arşive ve araştırma merkezine kadar uzanan bir kurumsal alanı tarif eder; bu alan, bu programın mezununun çalıştığı ortamla örtüşen bir çevredir.
Bu başlıkta bilerek eksik bırakılanlar şunlardır. Yukarıda aktarılan bölümlerde bu programın adı, ders planı ya da mezununun görev tanımı geçmez; bu başlık alanın içinde durduğu kamusal ve hukuki ortamı tarif eder, programı düzenleyen bir metni değil. Bu rehber kanunun bu programı, bu programın müfredatını ya da mezununun unvanını düzenlediği yönünde hiçbir iddia kurmaz. Kanun numarası, kabul tarihi, Resmî Gazete ve Düstur satırlarının noktalaması iki okumada farklı çıktığı için künye satırları harfi harfine aktarılmamış, yalnızca iki okumada aynı çıkan başlık alıntılanmıştır. Kanunun teşvik unsurlarını düzenleyen beşinci maddesi ile bunu izleyen maddeleri yalnızca tek bir okumada elde edilebildiği için buraya alınmamıştır; bu maddelerin varlığı belirtilmekte, içerikleri aktarılmamaktadır. Bu rehberde hiçbir yerde indirim oranı, tutar ya da para birimi verilmez. Kanunun güncel hâli ve sonraki değişiklikleri için kaynak listesindeki bağlantıya bakılmalıdır.
Kültür Varlıklarını Koruma ve Onarım ile Yakın Alanlar Aynı Şey Değil
Bu program birkaç alanla karıştırılır. En sık karıştığı yer yapı tarafıdır. [Mimari restorasyon](/bolum/mimari-restorasyon) taşınmaz kültür varlıklarının, yani yapıların ve yapı gruplarının onarımına bakar; [mimarlık](/bolum/mimarlik) yapının tasarımının bütününü, [iç mimarlık](/bolum/ic-mimarlik) ise iç mekânın kurgusunu konu edinir. Bu program ise ağırlıklı olarak taşınabilir eserlerle çalışır: elde tutulan, laboratuvara getirilen, vitrinde sergilenen nesnelerle. Ölçek farkı, kullanılan yöntemleri de baştan ayırır.
İkinci karışma noktası tarih ve kültür tarafıdır. [Arkeoloji](/bolum/arkeoloji) buluntunun kazıyla ortaya çıkarılmasına ve yorumlanmasına, [sanat tarihi](/bolum/sanat-tarihi) eserin biçim ve üslup tarihine, [tarih](/bolum/tarih) yazılı kaynaklara, [antropoloji](/bolum/antropoloji) ise insan topluluklarının kültürüne bakar. Bu program bu alanların bilgisini kullanır ama sorusu farklıdır: nesne neden bozuluyor ve bozulma nasıl durdurulur.
Üçüncü karışma noktası laboratuvar ve malzeme tarafıdır. [Kimya](/bolum/kimya) maddenin kendisinin bilimine, [kimya mühendisliği](/bolum/kimya-muhendisligi) süreçlerin tasarımına, [jeoloji mühendisliği](/bolum/jeoloji-muhendisligi) ise taşın ve minerallerin doğasına bakar. Bu programda analiz vardır ama analiz amaç değil araçtır; hedef, incelenen nesnenin korunmasıdır.
Dördüncü karışma noktası üretim ve sunum tarafıdır. [Geleneksel el sanatları](/bolum/geleneksel-el-sanatlari) ve [mimari dekoratif sanatlar](/bolum/mimari-dekoratif-sanatlar) geleneksel tekniklerin öğrenilmesine ve yeniden üretilmesine bakar; bu program ise var olan bir nesneye müdahale eder ve müdahalesini sınırlı tutmayı ilke sayar. Koleksiyonun ve arşivin düzenlenmesine ilgi duyan öğrenci için [bilgi ve belge yönetimi](/bolum/bilgi-ve-belge-yonetimi), alanın ziyaretçiye anlatılmasına ilgi duyan öğrenci için [turizm rehberliği](/bolum/turizm-rehberligi), korunan alanın kent ölçeğindeki planlamasına ilgi duyan öğrenci için [şehir ve bölge planlama](/bolum/sehir-ve-bolge-planlama), kültürün toplumsal ve düşünsel tarafına ilgi duyan öğrenci için [sosyoloji](/bolum/sosyoloji) ve [felsefe](/bolum/felsefe) karşılaştırılmaya değer alanlardır.
Bir Üniversitenin Ders Planı: Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi
Bu programın somut bir örneği için Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi'nin Bologna bilgi sistemi üzerindeki iki sayfası okundu: programın ders planını yayımlayan ders listesi sayfası ile aynı kaydın program bilgilerini veren tanıtım sayfası. İki sayfa da farklı biçimde kurulmuş ikişer ayrı okumayla alındı. Bu rehberin kuralı değişmez: bir dizgi ancak iki okumada harfi harfine aynı çıktıysa buraya taşınır. İki okuma bir noktada birbirini tutmuyorsa o nokta aktarılmaz; tamamlanmaz, düzeltilmez ve tahminle kapatılmaz. Aşağıdaki bütün alıntılar bu elemeden geçmiş dizgilerdir.
Tanıtım sayfasının iki okuması harfi harfine örtüşmüştür. Bu sayfaya göre üniversite adı "Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi", birim adı "Güzel Sanatlar Fakültesi", program adı "KÜLTÜR VARLIKLARINI KORUMA VE ONARIM" ve öğretim düzeyi "Lisans" biçiminde yayımlanmıştır. Program adının kaynakta tümüyle büyük harfle yazılmış olması kaynağın kendi yazım tercihidir; bu rehber kaynağın harf düzenini değiştirmez. Ders planı sayfasının kendi başında ise "GÜZEL SANATLAR FAKÜLTESİ / KÜLTÜR VARLIKLARINI KORUMA VE ONARIM" satırı basılıdır. Üniversitenin adı bu ikinci sayfada iki okumanın hiçbirinde basılı değildir; ad yukarıdaki tanıtım sayfasından gelmektedir. Ders planı sayfasında yarıyıl grupları "1. Yarıyıl" başlığından "5. Yarıyıl" başlığına kadar her iki okumada da görünmektedir ve ders adları kaynakta tümüyle büyük harfle yazılmıştır; aşağıda da kaynaktaki hâliyle verilmektedir.
Birinci yarıyılın dersleri iki okumada aynı sırayla şöyle çıkmıştır: İNGİLİZCE-I, KORUMA VE ONARIM KAVRAMLARI, KORUMA KİMYASINA GİRİŞ, MESLEKİ TEKNİK RESİM, İŞ GÜVENLİĞİ VE SAĞLIK, SANAT TARİHİNE GİRİŞ, ARKEOLOJİYE GİRİŞ, ATATÜRK İLKELERİ ve İNKILAP TARİHİ-I, TEMEL BİLGİ TEKNOLOJİLERİ ve TÜRK DİLİ-I. Bu ilk sıralamada dikkat çeken şey, alanın üç ayrı tarafının daha ilk yarıyılda aynı anda açılmasıdır: kavram tarafı, kimya tarafı ve çizim tarafı öğrencinin karşısına birlikte çıkar. Kaynağın Atatürk İlkeleri satırında "ve" sözcüğünü küçük harfle yazmış olması kaynağın kendi yazımıdır ve burada olduğu gibi bırakılmıştır.
İkinci yarıyıl, iki okumada yine aynı biçimde, şu derslerle sürer: İNGİLİZCE-II, KORUMA İLKELERİ VE YASAL MEVZUAT, KORUMA KİMYASI VE LABORATUVAR UYGULAMALARI, MESLEKİ TEKNİK RESİM UYGULAMALARI, SERAMİK MALZEME BİLGİSİ VE YAPIM TEKNOLOJİSİ, SANAT TARİHİ TERMİNOLOJİSİ, ANADOLU ARKEOLOJİSİ, ATATÜRK İLKELERİ ve İNKILAP TARİHİ-II, TEMEL BİLGİSAYAR VE İLETİŞİME GİRİŞ ve TÜRK DİLİ-II. Bu yarıyılın kurgusu birinci yarıyılın devamıdır: girişte açılan her başlık burada uygulamaya ya da bir sonraki basamağa bağlanır.
Üçüncü yarıyılda iki okumanın aynı yere yerleştirdiği dersler şunlardır: ÖNLEYİCİ KORUMA YÖNTEMLERİ, TAŞ MALZEME BİLGİSİ VE BOZULMALAR, DUVAR RESMİ YAPIM BİLGİSİ VE BOZULMALARI, METAL MALZEME BİLGİSİ VE YAPIM TEKNOLOJİSİ ve SERAMİK BOZULMALARI VE TEMİZLEME YÖNTEMLERİ. Bu yarıyılda ayrıca, iki okumanın da aynı yarıyıla koyduğu ama grup başlığını birbirinden farklı yazdığı bir küme daha vardır; grubun kendi başlık metni iki okumada tutmadığı için burada alıntılanmamaktadır, buna karşılık kümedeki ders adları iki okumada birebir aynı çıkmıştır: ERASMUS STAJI, ORGANİK ESERLER KİMYASI, MESLEKİ FOTOĞRAF VE BELGELEME ve İLERİ DİJİTAL BELGELEME.
Dördüncü yarıyılda iki okumanın aynı yere yerleştirdiği dersler şunlardır: TAŞ KORUMA VE ONARIM YÖNTEMLERİNE GİRİŞ, İN SİTU DUVAR RESMİ KORUMA VE ONARIMI, METAL BOZULMALARI VE ARAZİDE KORUMA YÖNTEMLERİ, SERAMİK KORUMA VE ONARIMI ve ARŞİV MALZEMELERİ VE BOZULMA ETKENLERİ. Bu yarıyılda da grup başlığı iki okumada farklı yazılmış, ders adları ise örtüşmüş bir küme bulunmaktadır; grubun başlığı yine aktarılmamakta, dersler ise kaynaktaki adlarıyla verilmektedir: ERASMUS STAJI, İNORGANİK ESERLER KİMYASI, MİKROSKOBİK ANALİZ YÖNTEMLERİ, RESTORASYON MALZEMELERİ, MÜZECİLİK ve MİTOLOJİ VE İKONOGRAFİ.
Beşinci yarıyıl iki okumada yine aynı çıkmıştır ve şu derslerden oluşur: YAZ STAJI I, TAŞ KORUMA VE ONARIM, METAL BOZULMALARI VE KORUMA YÖNTEMLERİ, MOZAİK YAPIM TEKNİKLERİ VE BOZULMALARI ve ARŞİV MALZEMELERİNDE ÖNLEYİCİ KORUMA. Bunların dışında, iki okumada da harfi harfine aynı çıkan ama iki okumanın birbirinden farklı yarıyıllara yerleştirdiği bir ders kümesi daha vardır. Bu kümenin hangi yarıyıla ait olduğu doğrulanamadığı için burada hiçbir yarıyıl belirtilmeden, yalnızca ders adlarıyla aktarılmaktadır: DUVAR RESMİ KALDIRMA, TAŞIMA VE ONARIMI; ÇİNİ VE PORSELEN KORUMA VE ONARIMI; TEKSTİL MALZEME VE YAPIM BİLGİSİ; BOYA VE PİGMENT KİMYASI; RESTORASYONDA ESTETİĞE GİRİŞ; İLERİ FOTOĞRAF I. Bu derslerin planda bulunduğu doğrulanmıştır, yarıyılları doğrulanmamıştır.
Bu listeye tercih yapacak bir öğrencinin gözüyle bakıldığında planın çift omurga üzerine kurulduğu görülür. Birinci omurga kimya ve malzemedir: KORUMA KİMYASINA GİRİŞ ile açılan hat, KORUMA KİMYASI VE LABORATUVAR UYGULAMALARI ile tezgâha iner, ORGANİK ESERLER KİMYASI ve İNORGANİK ESERLER KİMYASI ile eser malzemesinin iki büyük ailesine ayrılır, MİKROSKOBİK ANALİZ YÖNTEMLERİ ile de ölçme ve inceleme tarafına bağlanır. İkinci omurga sanat tarihi ve arkeolojidir: SANAT TARİHİNE GİRİŞ ile ARKEOLOJİYE GİRİŞ ilk yarıyılda başlar, SANAT TARİHİ TERMİNOLOJİSİ ve ANADOLU ARKEOLOJİSİ ile sürer, MİTOLOJİ VE İKONOGRAFİ ile nesnenin anlatısına ve konusuna uzanır. Bu iki omurga birbirinin yerine geçmez; plan ikisini baştan sona yan yana yürütür ve öğrenciden hem laboratuvar hem de tarih tarafında durabilmesini bekler.
Planın kendini bölme biçimi de dikkate değerdir: ayrım dönem üzerinden değil, malzeme üzerinden yapılmıştır. Taş, duvar resmi, metal, seramik, arşiv malzemesi, mozaik, çini ve porselen ile tekstil ayrı ayrı ele alınır ve her birinde izlenen sıra aynıdır: önce malzemenin yapım bilgisi ve bozulmaları, sonra o malzemenin koruma ve onarımı. TAŞ MALZEME BİLGİSİ VE BOZULMALAR ile TAŞ KORUMA VE ONARIM YÖNTEMLERİNE GİRİŞ, SERAMİK MALZEME BİLGİSİ VE YAPIM TEKNOLOJİSİ ile SERAMİK KORUMA VE ONARIMI, METAL MALZEME BİLGİSİ VE YAPIM TEKNOLOJİSİ ile METAL BOZULMALARI VE KORUMA YÖNTEMLERİ bu ikili düzenin en açık örnekleridir. Planın bir başka özelliği KORUMA İLKELERİ VE YASAL MEVZUAT dersini ikinci yarıyıla koymuş olmasıdır; hukuki çerçeveyi anlatan bir dersin bu kadar erken açılması alışılmış değildir, ama bir eserin üzerinde ne yapılabileceğinin o eserin hukuki durumuna bağlı olduğu bir alanda anlamlıdır. İN SİTU DUVAR RESMİ KORUMA VE ONARIMI ile METAL BOZULMALARI VE ARAZİDE KORUMA YÖNTEMLERİ ise işin bir bölümünün laboratuvarda değil, eserin bulunduğu yerde yürüdüğünü gösterir. Plan ayrıca hem ERASMUS STAJI seçeneğini hem de YAZ STAJI I satırını taşımaktadır; yani hareketlilik ve saha deneyimi planın içine yazılmıştır.
Son olarak şunu açıkça söylemek gerekir: bu plan yukarıda aktarılan yarıyılların ötesine görünür biçimde devam etmektedir. Dört yıllık bir lisans planı, iki okumanın aynı biçimde döndürdüğü yarıyıllardan daha fazlasını içerir; sonraki yarıyıllar sayfada bulunmaktadır, ancak bu rehber yalnızca doğrulayabildiğini aktarır. Bu nedenle burada okunan, planın bütünü değil, iki okumada da aynı çıkan bölümüdür.
Bu başlıkta bilerek eksik bırakılanlar şunlardır. Yalnızca iki okumanın aynı yarıyıla yerleştirdiği yarıyıllar aktarılmıştır; dört yıllık planın bunları izleyen yarıyılları burada hiç aktarılmamaktadır ve bu rehber o yarıyıllarda hangi derslerin bulunduğu konusunda hiçbir tahmin yürütmez, kaynak bağlantısından okunması gerekir. Bir ders kümesi yarıyıl belirtilmeden verilmiştir, çünkü iki okuma bu kümeyi birbirinden farklı yarıyıllara koymuştur. Seçmeli blokların üstündeki grup başlıkları alıntılanmamıştır, çünkü iki okuma bu başlıkları farklı biçimde yazmıştır. Öğrenim süresi alıntılanmamıştır, çünkü tanıtım sayfasının iki okuması bu bilgiyi farklı döndürmüştür. Zorunlu ve seçmeli ayrımı ders ders belirtilmemiştir, çünkü sayfa bu ayrımı iki okumada aynı biçimde işaretlememiştir; burada yalnızca bazı satırların bir grup başlığının altında yer aldığı söylenmekte, öğrencinin listelenen bütün dersleri aldığı iddia edilmemektedir. Bir okumada görünen ve alan dışı derslerden oluşan bir başka seçmeli grup ikinci okumada dönmediği için düşürülmüştür. Ders kodları, kredi ve iş yükü değerleri bu rehberde hiçbir yerde verilmez. Sayfa bir puan türü yayımlamamaktadır; bu rehberin başka yerinde görünen puan türü bu sayfaya dayandırılmamıştır. Bu plan tek bir üniversitenin planıdır ve diğer üniversitelerin planları için hiçbir şey söylemez; güncel hâli kaynak listesindeki bağlantılardan okunmalıdır.
Mezunlar Ne İş Yapar?
Bu programın mezununun ilk yerleşme alanı müzelerdir. Koleksiyondaki eserlerin durumunun izlenmesi, depo koşullarının düzenlenmesi, sergiye çıkacak eserlerin hazırlanması, taşıma ve paketleme işlerinin yürütülmesi ve gerektiğinde onarım uygulamalarının yapılması bu işin gündelik gövdesidir.
İkinci alan kazı çalışmalarıdır. Kazıdan çıkan buluntunun ilk müdahalesinin yapılması, kırılgan malzemenin yerinde sağlamlaştırılması, kayıt ve belgeleme işlerinin yürütülmesi ve buluntunun kazı evine güvenle taşınması bu tarafın işleridir. Kazı sezonu boyunca sahada çalışmak bu işin doğal parçasıdır.
Üçüncü alan koruma ve onarım laboratuvarlarıdır. Burada iş, eserin analizinin yapılması, bozulma nedeninin belirlenmesi, uygun yöntemin seçilmesi ve uygulamanın raporlanmasıdır. Dördüncü alan arşivler ve kütüphanelerdir; kâğıt, deri ve ciltli malzemenin korunması, uygun koşullarda saklanması ve zarar görmüş belgelerin onarımı bu tarafa düşer.
Beşinci alan özel restorasyon ve koruma hizmeti veren atölyeler ile bu alanda çalışan firmalardır; koleksiyon sahiplerine, vakıflara ve kurumlara verilen hizmet bu tarafın işidir. Altıncı alan kültür varlıklarının envanterinin çıkarılması ve belgelenmesi çalışmalarıdır; proje temelli yürüyen bu işlerde belgeleme ve raporlama becerisi öne çıkar. Kamu kurumlarında çalışmanın kendi giriş koşulları vardır ve bu rehber o koşullar hakkında bir iddia kurmaz. Bu alanda hangi işin hangi yetkiyle yapılabileceği kurumsal düzenlemelere bağlıdır; bu rehber mezuna verilmiş bir yetki çerçevesi olduğunu iddia etmez.
Bu rehber hiçbir iş için ücret aralığı, işe girme oranı ya da kariyer hızı vermez. Bunlar kuruma, bölgeye, proje düzenine ve kişinin kendi birikimine göre değişir; bu rehberin kaynakları bu tür sayıları yayımlamamaktadır.
Kimler Tercih Etmeli?
Bu programı düşünen öğrencinin kendine sorması gereken ilk soru şudur: yavaş ilerleyen, ayrıntıya dayanan ve sonucu hemen görünmeyen bir işte çalışmak size uygun mu? Bir eserin temizliği günler sürebilir ve bu süre boyunca yapılan şey dışarıdan bakınca neredeyse görünmezdir. Sabır burada bir kişilik özelliği değil, mesleğin koşuludur.
İkinci soru elle çalışmayla ilgilidir. Bu alanda iş, ince aletlerle, küçük yüzeylerde ve geri dönüşü olmayan adımlarla yürür. El becerisi, sağlam bir el kontrolü ve dikkat burada teorik başarıdan daha belirleyici olabilir. Görsel ayrıntıyı fark etme yeteneği de aynı ölçüde önemlidir.
Üçüncü soru fen dersleriyle ilgilidir. Bu program eşit ağırlık puanıyla öğrenci alsa da kimyanın alandaki yeri büyüktür; malzemenin davranışını anlamak için fen tarafından uzak durmamak gerekir. Kimyaya baştan mesafeli duran bir öğrenci laboratuvar derslerinde zorlanabilir.
Dördüncü soru tarihe ve kültüre duyulan ilgiyle ilgilidir. Bu alanda çalışan kişi, elindeki nesnenin ne olduğunu bilmek zorundadır; dönem, üslup ve işlev bilgisi olmadan yapılan bir müdahale eserin taşıdığı bilgiyi zedeleyebilir. Arkeoloji ve sanat tarihi derslerinden alınan tat bu konuda iyi bir işarettir.
Beşinci soru çalışma ortamıyla ilgilidir. Bu alanın işi bazen laboratuvarda, bazen müze deposunda, bazen de kazı alanında ve açık havada yürür; toz, sıcak ve düzensiz saatler kazı sezonunun parçasıdır. Ayrıca bu alanda işlerin önemli bir bölümü proje temelli yürür ve bu düzen baştan bilinmelidir.
Tercih Öncesi Notlar
Birinci not: Bu programın adı üniversiteler arasında aynı olsa da ders planları farklılaşır. Bazı planlar arkeolojik buluntu tarafını, bazıları kâğıt, tekstil ve ahşap gibi organik malzemeleri, bazıları ise laboratuvar analizini ağırlıklandırır. Tercih listesi yapılırken her programın kendi ders planı ayrı ayrı okunmalıdır; bu rehberdeki plan yalnızca bir örnektir ve yukarıda anlatıldığı gibi eksik elde edilmiştir.
İkinci not: Programın laboratuvar ve atölye donanımı sorulmaya değer. Kendi koruma laboratuvarı, analiz cihazları ve uygulama atölyesi bulunan bir program ile bu konuları yalnızca anlatım üzerinden geçen bir program aynı eğitimi vermez. Bu alanda el alışkanlığı ancak gerçek malzeme üzerinde kurulur.
Üçüncü not: Kazı ve müze bağlantısı da sorulmalıdır. Bir üniversitenin yürüttüğü kazılar, işbirliği yaptığı müzeler ve öğrencilerine sağladığı saha imkânı bu alanda doğrudan sonuca yansır. Stajın hangi kurumlarda yapıldığı, kaç haftalık olduğu ve öğrenciye ne kadar uygulama zamanı bıraktığı tercihten önce öğrenilmelidir.
Dördüncü not: Yapının ve taşınmaz varlığın onarımına ilgi duyan öğrenci için [mimari restorasyon](/bolum/mimari-restorasyon), [mimarlık](/bolum/mimarlik) ve [iç mimarlık](/bolum/ic-mimarlik); buluntunun kazıyla ortaya çıkarılmasına ve yorumlanmasına ilgi duyan öğrenci için [arkeoloji](/bolum/arkeoloji); eserin biçim ve üslup tarihine ilgi duyan öğrenci için [sanat tarihi](/bolum/sanat-tarihi); yazılı kaynaklara ve geçmişin bütününe ilgi duyan öğrenci için [tarih](/bolum/tarih) ve [antropoloji](/bolum/antropoloji); malzemenin ve analizin bilimine ilgi duyan öğrenci için [kimya](/bolum/kimya), [kimya mühendisliği](/bolum/kimya-muhendisligi) ve [jeoloji mühendisliği](/bolum/jeoloji-muhendisligi); geleneksel tekniklerin öğrenilmesine ve üretilmesine ilgi duyan öğrenci için [geleneksel el sanatları](/bolum/geleneksel-el-sanatlari) ve [mimari dekoratif sanatlar](/bolum/mimari-dekoratif-sanatlar); koleksiyonun, arşivin ve belgenin düzenlenmesine ilgi duyan öğrenci için [bilgi ve belge yönetimi](/bolum/bilgi-ve-belge-yonetimi); kültür varlığının ziyaretçiye anlatılmasına ilgi duyan öğrenci için [turizm rehberliği](/bolum/turizm-rehberligi); korunan alanın kent ölçeğindeki planlamasına ilgi duyan öğrenci için [şehir ve bölge planlama](/bolum/sehir-ve-bolge-planlama); kültürün toplumsal ve düşünsel tarafına ilgi duyan öğrenci için [sosyoloji](/bolum/sosyoloji) ve [felsefe](/bolum/felsefe) karşılaştırılmaya değer yollar oluşturur.
Beşinci not: Bu rehber bölümün ne olduğunu anlatır; hangi üniversiteye hangi puanla girileceğini anlatmaz. Taban puan, başarı sıralaması ve kontenjan her yıl değişir ve tek geçerli kaynağı ÖSYM tercih kılavuzu ile YÖK Atlas'tır. Bu sayfada bilerek puan, sıralama ya da maaş rakamı verilmiyor: eksik bilgi, yanlış bilgiden iyidir.
ÖSYM bu programı 9 üniversitede, 11 ayrı kontenjan satırında açtı. Aşağıdaki iki puan, bu programın ÖSYM'de yayımlanmış en yüksek ve en düşük taban puanıdır.
ÖSYM'nin bu tablolarında başarı sıralaması yoktur; sıralama için YÖK Atlas kullanılmalıdır. Taban puanlar geçmiş yılın sonucudur, her yıl değişir.
Bu rehber bilgilendirme amaçlıdır; müfredat ve koşullar üniversiteye göre değişir. Bölümün bulunduğu üniversiteler ile güncel taban puan, başarı sıralaması ve kontenjanlar için ÖSYM tercih kılavuzu ve YÖK Atlas esastır.